Tim sa Tokyo University of Science otkrio je u reci Inasegawa novi džinovski virus furtivovirus, koji se replikuje na jedinstven način — razgrađuje ćelijsko jedro i koristi preostalu nukleoplazmu za umnožavanje. Genomska analiza pokazuje da on povezuje dve grupe džinovskih virusa različitih veličina genoma, pa je predložena nova porodica Manesviridae. Otkriće daje važne uvide u evoluciju genoma i može doprineti razumevanju uloge virusa u nastanku ćelijskog jedra.
Otkriven 'furtivovirus' — Džinovski Virus Koji Se Replicira Na Dosad Neviđen Način
Giant viruses are so named because of the size of their genome. (Tumeggy/Science Photo Library/Getty Images)
Tim mikrobiologa sa Tokyo University of Science (TUS) otkrio je novi džinovski virus nazvan furtivovirus u reci Inasegawa u gradu Kamakura, Japan. Ime potiče od latinske reči furtivus ("skriven, tajanstven"), jer je virus bio teško uočljiv u uzorku.
Furtivovirus expands what we know about how giant viruses can evolve. (Bae & Takemura,J. Virol., 2026)
Džinovski virusi imaju znatno veće i složenije genome od „standardnih” virusa, pa njihova proučavanja mogu otkriti važne informacije o evoluciji virusa i odnosu virusa prema ćelijskim organizmima.
Imaging showed that when furtivovirus infects an amoeba (b), it destroys the host cell's nuclear membrane (c) and replicates in the remaining nucleoplasm (d). The furtivovirus genome is also shown in (e). (Bae and Takemura,J. Virol., 2026)
Šta je posebno kod furtivovirusa?
Furtivovirus ima dve ključne karakteristike zbog kojih je otkriće posebno značajno:
Subscribe to ScienceAlert's free fact-checked newsletter
- Most između grupa: Genomska analiza sugeriše da furtivovirus predstavlja vezu između dve porodice džinovskih virusa koje se znatno razlikuju po veličini genoma. Istraživači zato predlažu novu virusnu porodicu nazvanu Manesviridae, koja bi obuhvatila furtivovirus i srodne vrste.
- Jedinstvena strategija replike: Za razliku od drugih džinovskih virusa koji se ili replikuju unutar netaknutog ćelijskog jedra ili u citoplazmi nakon razgradnje nuklearne membrane, furtivovirus zauzima „srednji” put. On razgrađuje jedro, ali koristi preostalu nukleoplazmu — unutrašnju tečnost jedra — za razmnožavanje. To je dosad neviđeno ponašanje među poznatim džinovskim virusima.
"Iako ovi virusi pripadaju istoj grupi, koriste ćelijsko jedro na različite načine," kaže Masaharu Takemura, virolog sa TUS. "Razumevanje interakcije između džinovskih virusa i domaćina može nam dati nove uvide u značaj virusa kao bioloških entiteta i u načine naše koegzistencije."
Implikacije za poreklo kompleksnog života
Otkriće furtivovirusa daje dodatne indikacije za hipotezu da su virusi mogli igrati ulogu u nastanku ćelijskog jedra — karakteristike koja razlikuje eukariote od bakterija i arheja. Takemurin i drugi predložili su da invazivni džinovski virusi mogu biti povezani sa evolucijom jedra kao zaštitnog ili adaptivnog mehanizma. Furtivovirus, sa svojom posrednom strategijom replike, može ilustrativno pokazati mogući evolutivni put između različitih načina korišćenja jedra.
Međutim, autori naglašavaju da ovo nije konačan dokaz teorije o poreklu jedra — već važan dodatni dokaz o evolutivnoj fleksibilnosti i raznovrsnosti virosfere.
Istraživanje, koje uključuje duboku komparativnu genomsku analizu, objavljeno je u Journal of Virology. Otkrivanje furtivovirusa nadovezuje se na ranija otkrića istog tima, uključujući i nedavno opisani ushikuvirus.
Zaključak: Furtivovirus otvara nova pitanja o evoluciji virusa, njihovoj interakciji sa ćelijskim jedrom i potencijalnoj ulozi u nastanku kompleksnih ćelijskih struktura. Dalja istraživanja bi mogla rasvetliti kako se genomi džinovskih virusa menjaju tokom vremena i na koje načine utiču na svoje domaćine.
Pomozite nam da budemo bolji.
