Tim naučnika je ponovo analizirao fosile iz zbirke londonskog Natural History Museum i utvrdio da je Praearcturus gigas najverovatnije ogroman škorpion dug oko 1 metar, živeo pre oko 415 miliona godina. Ključni dokaz je sternum sličan kanadskom Eramoscorpius brucensis, dok lateralni epimeri ukazuju na moguće plivačke sposobnosti. Ipak, skeptici ističu da su fosili nepotpuni — nedostaju jasni tragovi žalca i pectina — pa ostaje prostor za dalja istraživanja.
Otkriven „divovski škorpion“ dug oko 1 metar — Praearcturus gigas iz doba Devona
A reconstruction of Praearcturus gigas, the largest ever known scorpion at a little more than 3 feet. - Franz Anthony/Trustees of the Natural History Museum
Zamislite škorpiona dugačkog približno metar — otprilike kao bejzbol palica — kako se penje preko mahovitih stena i klizi pored pradavnih, drvenastih struktura pre nego što upliva u potočić. To je rekonstrukcija koju naučnici danas koriste za opis Praearcturus gigas, organizma koji je pre oko 415 miliona godina nastanjivao područje današnje Velike Britanije.
Istraživači su ponovo analizirali nekoliko fosila iz zbirke londonskog Natural History Museum koji su tamo više od jednog veka. Spajanjem tih starih uzoraka sa novijim nalazima i upotrebom CT skeniranja i drugih tehnologija, tim je izgradio potpuniju sliku bića koje je decenijama bilo pogrešno klasifikovano kao rak.
A fossil fragment indicates P. gigas likely had roughly 6-inch-long pincers. - Richie Howard/NHM
Kako su došli do zaključka
Studija objavljena 2. juna u časopisu Palaeontology zasnovana je na analizi osam fosila sa tri lokaliteta. Ključni dokaz koji upućuje na to da je P. gigas škorpion jeste oblik sternuma (ploče na donjoj strani tela): dugačak, trokutast sternum sa brazdom po sredini, veoma sličan sternumu kanadskog škorpiona Eramoscorpius brucensis opisanog 2015. godine.
"Isto je kod ova dva škorpiona. Iz toga možemo da zaključimo da su ova dva organizma blisko povezana," rekao je Richard Howard, kustos fosilnih članonožaca u Natural History Museumu, i vođa studije.
Glavne anatomske karakteristike
Autori procenjuju da je P. gigas bio dug oko 1 metar, sa kleštima od oko 16 cm — približno četvorostruko dužim nego kod velikih modernih škorpiona. Telo, klešta i noge bili su prekriveni hrapavim kvržicama tipičnim za škorpione. Fosilni ostaci takođe ukazuju na prisustvo bočnih, lepezastih struktura (lateralnih epimera) na abdomenu, koje se inače povezuju sa morskim članonošcima i koje su možda pomogle u plivanju.
Experts revisited fossils that had been in London’s Natural History Museum for more than 100 years. - Sam Bond/NHM
Životni stil i ekologija
Pošto P. gigas živi u ranoj devonskoj eri — periodu pre nego što su šume i visok nivo kiseonika postali uobičajeni — istraživači smatraju da je verovatno imao amfibični način života. Umesto da se oslanja isključivo na sitne kopnene beskralješnjake, tim pretpostavlja da se hranio pradavnim beskičmenjacima i oklopljenim ribama u plićacima i plitkim vodama.
Kontroverze i oprez
Neki stručnjaci, poput Jasona Dunlopa iz Museum für Naturkunde u Berlinu, upozoravaju da su fosilni materijali nepotpuni: nedostaju jasni dokazi za sting (žalac) na kraju repa i pectine (češljičasti senzori), dve karakteristike koje često koriste paleontolozi pri određivanju škorpiona. Ipak, autori studije ukazuju da postoje dovoljni anatomski sličnosti da se sačuva hipoteza o škorpionu, uz svest o ograničenjima dostupnih podataka.
Širi značaj otkrića
Rad pokazuje vrednost revizijske nauke—ponovnog pregleda starih nalaza novim metodama—i može podstaći veći broj otkrića i prerada klasifikacija iz rane istorije kopnenog života. Preklasifikacija P. gigas-a može dovesti i do ažuriranja paleobioloških baza podataka i promeniti shvatanje raznolikosti ranih članonožaca.
Autor originalnog teksta: Shraddha Chakradhar. Studija i citati preuzeti su iz rada objavljenog u časopisu Palaeontology i iz izjava stručnjaka uključenih i komentatora koji nisu učestvovali u istraživanju.
Pomozite nam da budemo bolji.
