Studija u The FASEB Journal pokazuje da mišićne matične ćelije kod hibernirajućih životinja ostaju žive, ali privremeno neaktivne tokom dugih perioda hladnoće. To omogućava uštedu energije i očuvanje sposobnosti za popravku mišića nakon povratka toplote. Mitsunori Miyazaki (Univerzitet u Hirošimi) ističe da je ovaj proces kontrolisan i reverzibilan. Razumevanje mehanizma može pomoći u prevenciji gubitka mišićne mase kod ljudi i u zaštiti astronauta tokom dugih svemirskih letova.
Kako hibernacija hrčaka može pomoći astronautima i zaštiti ljudskih mišića
A hibernating Syrian hamster that was part of the study.
Sa nedavnim mrazevima koji su pogodili delove severoistočnih Sjedinjenih Država, pomisao na uvijanje i dugo spavanje do proleća deluje primamljivo. Za ljude to, međutim, donosi niz problema: dug period hladnoće i neaktivnosti obično šteti mišićnom tkivu i mišićnim matičnim ćelijama — ćelijama odgovornih za popravku i obnovu mišića.
Istraživači su želeli da saznaju kako životinje koje hiberniraju uspevaju da sačuvaju mišiće tokom produženih perioda neaktivnosti i jakog hladnog stresa. U studiji objavljenoj u The FASEB Journal, naučnici su otkrili da mišićne matične ćelije kod hibernirajućih životinja ostaju žive, ali privremeno obustavljaju svoju aktivnost.
Drugim rečima, suočene sa naglim padom temperature, ove ćelije ne umiru — one pređu u neaktivno stanje iz kojeg se mogu vratiti u punu funkciju kad se tkivo ponovo zagreje. Na taj način životinje štede energiju i čuvaju rezervu matičnih ćelija potrebnih za popravku mišića.
Mitsunori Miyazaki, koautor studije i biohemičar na Univerzitetu u Hirošimi, u izjavi za Popular Science kaže: „Naši nalazi ukazuju da životinje koje hiberniraju ne samo da tolerišu oštećenja mišića tokom zime. One aktivno potiskuju popravku mišića na kontrolisan i reverzibilan način.“
Ovo otkriće ima važne implikacije: razumevanje mehanizma kojim mišićne matične ćelije preživljavaju ekstremnu hladnoću i privremeno smanjuju aktivnost može pomoći u razvoju strategija za sprečavanje gubitka mišićne mase kod ljudi — na primer tokom starenja, dugotrajnog ležanja ili medicinske hipotermije. Takođe može dati smernice za zaštitu mišića tokom dugih svemirskih misija, gde odsustvo gravitacije izaziva izraženu atrofiju mišića.
Iako je pred nama još mnogo istraživanja pre nego što bi bilo moguće bezbedno primeniti „hibernacione“ strategije kod ljudi, studija otvara intrigantne puteve za medicinu i svemirske letove. Sledeće pitanje koje postavljaju naučnici je: kako praktično naučiti ljude da iskoriste ovaj reverzibilni mehanizam zaštite mišića?
Pomozite nam da budemo bolji.
