Analiza uzoraka sa asteroida Ryugu, prikupljenih misijom Hayabusa2 i vraćenih 5. decembra 2020., otkrila je svih pet glavnih nukleobaza — adenin, guanin, citozin, timin i uracil. Nalaz pokazuje da se te molekule mogu formirati bez prisustva života i da su bile rasprostranjene u ranom Sunčevom sistemu. Poređenja sa uzorcima s Bennu-a i meteorita Murchison i Orgueil pokazuju razlike u odnosima purina i pirimidina, što ukazuje na različite hemijske istorije tih tela.
Sve Pet Ključnih Nukleobaza DNA I RNA Pronađene Na Ryuguu
The asteroid Ryugu, a sample collected from it and the five nucleobases of DNA and RNA. | Credit: ISAS/JAXA/JAXA / JAMSTEC
Naučnici su analizom uzoraka asteroida Ryugu, prikupljenih misijom Hayabusa2, identifikovali svih pet glavnih nukleobaza — adenin, guanin, citozin, timin i uracil — koje čine osnovu DNA i RNA. Otkriće, objavljeno u Nature Astronomy, ukazuje da su ti gradivni blokovi mogli nastati bez prisustva života i da su verovatno bili rasprostranjeni u ranim fazama Sunčevog sistema.
Samples of asteroid Ryugu brought back to Earth | Credit: JAXA/JAMSTEC
Detalji istraživanja
Uzorke koje je JAXA-ina misija Hayabusa2 prikupila sa Ryugua između 2018. i 2019. godine, a koje je letelica vratila na Zemlju 5. decembra 2020., analizirali su istraživači pod vođstvom biogeohemičara Toshikija Koge. U dve ispitivane probe detektovane su purinske nukleobaze (adenin i guanin) i pirimidinske nukleobaze (citozin, timin i uracil).
Artist's concept of Japan's Hayabusa 2 spacecraft collecting samples from Ryugu | Credit: JAXA
Upoređivanje sa drugim uzorcima
Autori studije uporedili su koncentracije nukleobaza iz Ryugua sa rezultatima iz uzoraka sa asteroida Bennu (misija OSIRIS-REx) i poznatih meteorita Murchison (Australija, 1969) i Orgueil (Francuska, 1864). Istraživanje je pokazalo značajne razlike u odnosima purina i pirimidina: Ryugu sadrži približno izbalansirane količine purina i pirimidina, dok je Murchison relativno bogatiji purinima, a uzorci povezani s Bennu-om bogatiji pirimidinima.
Zašto je ovo važno?
Razlike u hemijskom sastavu verovatno odražavaju različite nastanke i evolutivne puteve matičnih tela ovih objekata. Otkrivena prisutnost kompletne grupe nukleobaza u netaknutim asteroidalnim uzorcima podržava ideju da su asteroidi doprineli hemijskoj raznolikosti neophodnoj za pojavu života na Zemlji — prenošenje organske materije i vode tokom ranih faza istorije Sunčevog sistema.
Zaključak: Nalaz potvrđuje da su ključni gradivni blokovi genetskog materijala široko rasprostranjeni u Sunčevom sistemu i da se mogu formirati abiotskim putem. Rad je objavljen u časopisu Nature Astronomy, a vodi ga Toshiki Koga (JAXA).
Pomozite nam da budemo bolji.
