Naučnici su u časopisu Science opisali uzorak amputiranog tkiva morskog krastavca Psolus fabricii koji je preživeo i pokazao znake rasta i reorganizacije ćelija više od tri godine u prirodnoj morskoj vodi. Iako se ćelije aktivno obnavljaju i pokazuju imunoaktivnost, explantat nije prerastao u novi organizam i ostaje delimično inertan. Otkriveno ponašanje može otvoriti nove pravce u proučavanju regeneracije tkiva, ali su potrebna dalja istraživanja da bi se razjasnili mehanizmi i potencijalna primena u biomedicini.
Otkriveno "besmrtno" tkivo morskog krastavca koje preživljava i raste tri godine
Sara Jobson / Futurism
Naučnici su otkrili da uzorak amputiranog tkiva morskog krastavca Psolus fabricii opstaje i pokazuje znakove rasta i regeneracije više od tri godine dok je bio čuvan u prirodnoj morskoj vodi. Nalaz, objavljen u časopisu Science, iznenadio je istraživače jer je uzorak nadživeo njihove eksperimente, pa su odlučili da objave rezultate.
U radu vodeća autorka Sara Jobson sa Memorial University of Newfoundland izjavila je da je reč o „prirodno nastaloj imortalnosti tkiva“ i istakla da je takva sposobnost preživljavanja izuzetno retka. Istraživači su zatekli stanje koje je ne samo stabilno već i aktivno: prisutna je imunoaktivnost, reorganizacija tkiva i naznake da se ćelije diversifikuju i apsorbuju hranljive materije.
Neobično je i to što je explantat (uzorak izvađen iz organizma) uspevao da opstane u običnoj, mikrobnim organizmima bogatoj morskoj vodi, dok su slična istraživanja obično rađena u aseptičkim (sterilnim) i strogo kontrolisanim kulturama.
„Imati tkiva koja tako lako preživljavaju je nečuveno. Nikada ranije nismo videli ništa slično,“ rekao je Jobson za Ars Technica.
Studija ne tvrdi da je reč o stvarnoj „besmrtnosti“ poput fantazije iz naučne fantastike: explantat nije prerastao u novi, kompletan organizam i ostaje delimično inertan i nesložen. Kako navodi koautorka Rachel Sipler iz Bigelow Laboratory for Ocean Sciences, iako ne dobijaju novi krastavac, posmatraju „zapanjujući rast i diverzifikaciju ćelija bukvalno godinama nakon uklanjanja tkiva“.
Šta ovo znači za nauku i medicinu?
Otkriveni fenomen može da ponudi novu paradigmu za proučavanje otpornosti tkiva i mehanizama regeneracije. Biomedicinski istraživači pokazuju veliki interes jer su beskralježnjaci podložniji manje strogim regulatornim okvirima, što olakšava dalja ispitivanja. Stručnjaci koji nisu bili uključeni u rad, poput Andree Bodnar iz Gloucester Marine Genomics Institute, naglašavaju da okean sadrži neočekivane biološke inovacije koje mogu otvoriti put novim modelima regeneracije tkiva.
Međutim, autori pozivaju na oprez: potrebne su dodatne analize da bi se utvrdili molekularni mehanizmi koji stoje iza dugotrajnog preživljavanja i rasta, kao i da li su ti mehanizmi prenosivi na druge vrste. Buduća istraživanja verovatno će obuhvatiti genomiku, proučavanje imune reakcije i testiranje faktora koji omogućavaju opstajanje uzorka u nečistom, prirodnom okruženju.
Zaključak: Otkriće explantata Psolus fabricii koji preživljava i regeneriše se u prirodnoj morskoj vodi više godina predstavlja intrigantan i potencijalno vredan model za istraživanja regeneracije, ali su potrebna dodatna ispitivanja pre nego što se izvuku praktične biomedicinske implikacije.
Pomozite nam da budemo bolji.
