U pećini u Waitomo oblasti na Severnom ostrvu Novog Zelanda pronađeni su fosili kopnenih životinja stari oko milion godina, među kojima su kosti najmanje 12 vrsta ptica i četiri vrste žaba. Među nalazima je i Strigops insulaborealis, srodnik kākāpōa koji je možda još mogao leteti, što menja raniju sliku novozelandske avifaune. Fosili, datirani između 1,55 i 1 miliona godina, ukazuju da su brze klimatske promene i vulkanizam izazvali velike gubitke vrsta pre dolaska ljudi, a nalaz predstavlja važnu istorijsku bazu za konzervaciju.
Pećina Na Novom Zelandu Otkriva Izgubljeni Ekosistem I Mogućeg Letećeg Pretka Kākāpōa
Photo Credit: Paul Scofield, Canterbury Museum
Fosili pronađeni u pećini u oblasti Waitomo na Severnom ostrvu Novog Zelanda otkrivaju kopneni ekosistem star oko jednog miliona godina — mnogo pre dolaska ljudi u region.
Među očuvanim ostacima nalaze se kosti najmanje 12 vrsta ptica i četiri vrste žaba, kao i do sada nepoznata srodna vrsta kākāpōa koja je, prema morfološkim znacima, možda još mogla leteti.
Ključna otkrića
Jedna od najzanimljivijih vrsta je Strigops insulaborealis. Za razliku od savremenog kākāpōa — jedine potpuno leteće papagajske vrste koja ne leti — ovaj stariji srodnik imao je slabije razvijena zadnja kraka i izgledalo je da se manje penjao i više oslanjao na sposobnost leta.
"Ovo je novo, do sada neprepoznato ptičje društvo za Novi Zeland, koje je bilo zamenjeno onim koje su ljudi zatekli milion godina kasnije", rekao je Trevor Worthy, glavni autor studije i vanredni profesor na Flinders University.
Tim je takođe identifikovao izumrlog pretka takahēa i goluba koji je srodan australijskim bronzewing golubovima, čime se popunjava velika praznina u fosilnom zapisu Novog Zelanda.
Datiranje i uzroci promena
Fosili su nađeni između dva sloja vulkanskog pepela: starijeg, oko 1,55 miliona godina, i sloja povezanog sa masivnom erupcijom starom oko 1 milion godina. Taj geološki kontekst omogućava neuobičajeno precizno datiranje i retku referentnu tačku za proučavanje odgovora vrsta na nagle ekološke promene.
Istraživači procenjuju da je u periodu između pre i oko milion godina nestalo otprilike trećina do polovine vrsta kopnene faune u tom delu Aotearoe (Novog Zelanda). Kao glavni okidači ističu se brza klimatska pomeranja i katastrofalne vulkanske erupcije, pre nego ljudski uticaj.
"Ova izumiranja su bila pokrenuta relativno brzim klimatskim pomeranjima i katastrofalnim vulkanskim erupcijama", rekao je dr Paul Scofield, viši kustos prirodne istorije u Canterbury Museum.
Značaj za nauku i konzervaciju
Otkriveni skup fosila pruža nestali "tom" u novozelandskoj prirodnoj istoriji i predstavlja dragocenu bazu za poređenje drevnih i savremenih promena biodiverziteta. Istraživači sa Flinders University, Canterbury Museum, University of Auckland i Victoria University of Wellington koriste nalaze da rekonstrušu kako su se staništa i zajednice vrsta menjale pod prirodnim pritiscima.
Otkriće takođe sugeriše da je lokalitet možda najstarija poznata pećina na Severnom ostrvu, što dodatno povećava njegovu važnost za buduća paleontološka i konzervaciona istraživanja.
Zaključak
Ovi fosili pokazuju da su velike promene u ekosistemima mogle nastupiti i bez ljudskog delovanja, ali i da razumevanje takvih prirodnih fluktuacija pruža neophodnu istorijsku meru za današnje napore u očuvanju biodiverziteta.
Pomozite nam da budemo bolji.
