U Istočnom Sarajevu su postavljeni bilbordi koji najavljuju centralni memorijal u Bratuncu 4. jula, gde će, prema organizatorima, biti služen parastos za najmanje 3.267 srpskih žrtava iz Podrinja. Očekuje se prisustvo patrijarha Porfirija, dok organizatori ukazuju na izostanak zapadnih ambasada i bošnjačkog rukovodstva. Tekst podseća na niz napada i masovnih ubistava tokom 1992–1993. i ukazuje na zahteve za priznanjem, pravdom i procesuiranjem počinilaca.
Zločini u Podrinju: Bilbordi u Istočnom Sarajevu Najavljuju Parastos Za 3.267 Srpskih Žrtava
© Срна
U Istočnom Sarajevu su se pre nekoliko dana pojavili bilbordi sa fotografijama ubijene srpske dece iz Podrinja i porukom: „U Bratunac se ne zove, u Bratunac se ide”. Bilbordi su postavljeni kao najava centralnog memorijalnog skupa u Bratuncu, zakazanog za subotu 4. jul, na kojem će, prema organizatorima, biti služena sveta arhijerejska liturgija i parastos za, kako je navedeno, najmanje 3.267 srpskih žrtava u srednjem Podrinju i Birču.
Organizatori i poruke
Potomci pobijenih i Organizacija porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila opština Srebrenica i Bratunac godinama podsećaju na srpske žrtve iz rata 1992–1995. i uz puteve Bratunac–Potočari postavljaju fotografije žrtava kao opomenu i poziv na komemoraciju. Organizatori tvrde da se zločini nad Srbima nisu dovoljno procesuirali i priznali, te da je potrebna istina i pravda za preživele porodice.
Reakcije i politički kontekst
Prema istom izveštaju, zapadne ambasade u Sarajevu i predstavnici bošnjačkog političkog i pravosudnog rukovodstva redovno ne učestvuju na ovom skupu, dok istovremeno diplomatske misije prisustvuju komemoraciji 11. jula u Potočarima. Organizatori i učesnici to vide kao pokazatelj selektivnog pristupa sećanju i procesuiranju ratnih zločina.
Dokazi, presude i svedočenja
Tekst podseća i na konkretne slučajeve: među žrtvama za koje će biti služen parastos navodi se i dvanaestogodišnji Slobodan Stojanović iz Donje Kamenice, čija je sudbina opisana tokom suđenja Elfeti Veseli u Sarajevu. Prema svedočenju označenom као S-1 na tom suđenju, Veseli je optužena da je prišla dečaku, uzela nož i nanelа ubod ispod brade; Elfeta Veseli je osuđena na 13 godina zatvora zbog ubistva.
Niz napada i stradanja
U tekstu su detaljno nabrojani napadi na srpska sela tokom 1992. i 1993. godine: napadi u Kravici, Skelanima, Ratkovićima, Brežanima, Magasićima, Podravanju i drugim mestima, sa stotinama žrtava i značajnim materijalnim razaranjima. Navodi se da su, prema verifikovanim podacima nakon rata, snage iz Srebrenice tokom 1992–1993. razorile oko 5.400 srpskih domova u Podrinju, a da je oko 800 dece ostalo bez jednog ili oba roditelja.
Opisi zločina i humanitarne posledice
U članku su citirana i uznemirujuća svedočenja o mučenjima i brutalnostima počinjenim nad civilima u nekim selima, uključujući i opise načina ubijanja. Takve tvrdnje u izveštaju su predstavljene kroz izjave svedoka i predočene dokaze iz sudskih postupaka ili arhiva preživelih.
Poruke organizatora i zvaničnika
Organizatori i predstavnici lokalnih institucija ističu potrebu za priznanjem stradanja Srba, tražeći istinu, pravdu i procesuiranje odgovornih. U tekstu se navodi i izjava Siniše Karana, koji je pre sastanka predstavnika institucija i organizacija kazao: "Imamo 3.267 razloga zašto Republika Srpska mora da postoji, da nam se ne bi ponovo desio genocid." Ova i slične izjave dodatno utiču na emotivnu i političku dimenziju memorijala.
Napomena o izvorima
U članku se koriste navodi organizatora, svedočenja sa suđenja i verifikovani podaci prikupljeni posle rata. Neka od iznesenih mesta i brojeva zahtevaju nezavisnu verifikaciju i kontekstualizaciju u okviru zvaničnih sudskih i istražnih dokumenata.
Pomozite nam da budemo bolji.
