Mazama Energy planira da kod Newberry vulkana u Oregonu primeni metodu „supervrućih stena“: ubrizgavanje vode u suhu stenu zagrejanu iznad ≈705°F (≈374°C) kako bi se dobila superkritična voda koja daje 5–10× više energije nego obična geotermija. Plan je 15 MW naredne godine, zatim 200 MW, dok teorijski potencijal lokacije može dostići ~5 GW. Glavni rizik su indukovani potresi, ali se rizici mogu umanjiti naprednim nadzorom i inženjeringom. Ako tehnologija zaživi, može znatno doprineti američkoj energetskoj tranziciji.
Kako „supervruće stene“ kod vulkana Newberry mogu promeniti energetiku SAD
Samo 0,4% američke električne energije danas dolazi iz geotermalnih izvora — ali nova tehnologija poznata kao „supervruće stene“ mogla bi to značajno promeniti. Umesto korišćenja prirodno natopljenih zona, ova metoda ubrizgava vodu u suve, ekstremno zagrejane stene, gde pri temperaturama iznad približno 705°F (≈374°C) i pod velikim pritiskom nastaje superkritična voda.
Superkritična voda ponaša se delimično kao tečnost (može skladištiti veliku količinu toplote), a delimično kao gas (brzo cirkuliše kroz sistem). Zbog tih svojstava, sistem može isporučiti oko 5–10 puta više energije po bušotini nego konvencionalna geotermija.
Startap Mazama Energy planira da iskoristi ovaj pristup na zapadnoj strani Newberry vulkana u Oregonu, oko 20 milja južno od grada Bend. Kompanija najavljuje ciljnu proizvodnju od 15 MW već naredne godine, dugoročno do 200 MW, dok procene teorijskog potencijala lokacije idu i do oko 5 GW — što bi bilo približno dve trećine prosečne potrošnje Oregona.
„Voda je kao Klark Kent kada ide dole. Onda se zagreje, i kada se vrati, to je Superman,“ kaže Sriram Vasantharajan, izvršni direktor Mazama Energy.
Geotermalni resursi su koncentrisani na zapadnoj obali SAD jer su temperature bliže površini, ali modeli pokazuju da potencijal za supervruće stene postoji i na mnogo većim površinama u zemlji. Studije su procenile da približno 20% kopnene površine SAD ima potencijal za ovu vrstu energije.
Ipak, tehnologija nosi i izazove. Najznačajniji rizik su indukovani (ljudski izazvani) potresi: promene pritiska pri ubrizgavanju fluida mogu aktivirati rasjede. Postoje istorijski primeri gde su geotermalni projekti povezani sa snažnijim potresima, što zahteva strožiji nadzor, seismičko modeliranje i inženjerska rešenja za smanjenje rizika. Politički i regulatorni okvir, kao i transparentna komunikacija sa lokalnim zajednicama, biće ključni za prihvatanje ovakvih projekata.
Dodatni tehnički izazovi uključuju trajnost opreme pri ekstremnim temperaturama i pritiscima, upravljanje korozijom i zaptivanje sistema tako da recirkulacija vode ostane zatvorena i udaljena od rezervi podzemnih voda. Prednosti su značajne: zatvoreni sistemi smanjuju rizik od curenja i površinskog zagađenja, a visok energetski prinos može znatno smanjiti troškove po proizvedenom megavat-satu.
Ako se tehnološki i regulatorni problemi reše, supervruća geotermija može biti važan deo energetskog prelaza SAD — zemlje koja ima cilj da geotermalna energija doprinese značajno većem udelu u miksu do sredine veka. Projekti poput onog kod Newberry-ja služe kao važne pilotske lokacije za testiranje skalabilnosti i bezbednosnih procedura ove tehnologije.
Pomozite nam da budemo bolji.
