Decenijsko istraživanje gotovo 80.000 zapisa utvrdilo je devet novih vrsta pčela za Vermont i podiglo ukupan broj na 352. Oko 60% vrsta verovatno zahteva mere zaštite, dok podaci pokazuju prisustvo borealnih vrsta iz planinskih područja Zapada SAD. Studija predstavlja ključnu osnovu za praćenje efekata zabrane neonikotinoidnih tretmana semena i uticaja ekstremnih klimatskih događaja na populacije pčela.
Vermont beleži rekord: 352 vrste pčela, devet dosad nepoznatih u državi
Decenijsko istraživanje gotovo 80.000 zapisa dovelo je do otkrića devet pčelinjih vrsta koje ranije nisu bile zabeležene u Vermontu, čime je ukupan broj potvrđenih vrsta porastao na 352 — više nego u bilo kojoj drugoj saveznoj državi severne Nove Engleske.
Istraživanje je kombinovalo građanske naučne doprinose iz javnih baza podataka, publikovane naučne radove i muzejske zbirke. Veliki deo novih zapisa potiče iz projekta iNaturalist Vermont, u koji su uključeni obučeni volonteri koji pronalaze, fotografišu i prijavljuju susrete sa divljim pčelama.
Ključni nalazi
Veliki broj vrsta: Ukupno je identifikovano 352 vrste pčela u Vermontu.
Zabrinutost za očuvanje: Autori procenjuju da oko 60% od tih vrsta verovatno zahteva mere zaštite zbog pretnji kao što su gubitak staništa, pesticidi i klimatske promene.
Borealne vrste u niskim predelima: Uzorkovanje je pokazalo prisustvo borealnih vrsta koje se obično sreću u višim planinskim oblastima američkog Zapada — znak promena u distribuciji vrsta.
Zašto je to važno
Rezultati daju vrednu osnovu za praćenje efekata nedavne zabrane semena tretiranog neonikotinoidima (Act 182) u Vermontu. Neonikotinoidi su široko korišćeni insekticidi koji se primenjuju kao tretman semena i potom se nalaze u biljnim tkivima; studije, uključujući analize Xerces Society, povezuju ih sa negativnim efektima na ishranu, ponašanje i reprodukciju pčela.
Većina vermontskih pčela gnezdi pod zemljom, što ih čini posebno ranjivim na poplave. S obzirom na češće ekstremne vremenske događaje — poplave i suše — podaci iz ove inventure omogućavaju naučnicima da prate kako klimatske promene utiču na podzemne i druge vrste pčela tokom vremena.
Metodologija i dalje akcije
Studija je objedinjavala skoro 80.000 zapisa iz različitih izvora i predstavlja prvo sveobuhvatno državno istraživanje oprašivača u Vermontu od 1962. godine (tada je prijavljeno 98 vrsta). Rad je objavljen u časopisu Northeastern Naturalist, a u istraživanju su učestvovali stručnjaci iz Vermont Center for Ecostudies i UVM-ovog Gund Institute for Environment.
Interaktivna kontrolna lista vrsta dostupna je na Vermont Atlas of Life, što omogućava naučnicima, poljoprivrednicima i zainteresovanoj javnosti da prate vrste u realnom vremenu i doprinose daljim podacima.
Zaključak: Ažurirana inventura pruža kritičnu polaznu tačku za zaštitu pčela i upravljanje prirodnim resursima, ističući važnost građanske nauke, muzejske dokumentacije i kontinuiranog monitoringa u vreme klimatskih promena.
Pomozite nam da budemo bolji.
