Arheolozi INAH-a otkrili su u severnoj Huasteci kvadratnu lobanju odraslog muškarca iz klasičnog mezoameričkog perioda (400–900. g.). Analize ukazuju na namernu deformaciju tipa tabular superior, koja lobanji daje „kockast“ izgled. Izotopski podaci sugerišu da nosilac nije migrirao iz južnijih regiona, pa je praksa verovatno prenošena kroz kulturne mreže, a ne direktnom migracijom. Istraživači smatraju da su takve modifikacije služile kao znak društvenog statusa.
Neobična „kockasta“ lobanja iz Meksika otkriva ranije nepoznat ritual deformacije
Arheolozi Nacionalnog instituta za antropologiju i istoriju Meksika (INAH) otkrili su u severnoj Huasteci lobanju sa neuobičajenim kvadratastim oblikom koja ukazuje na dosad nepoznatu praksu ritualne deformacije glave u tom regionu.
Radi se o ostacima odraslog muškarca starijeg od 40 godina, datovanog u klasični mezoamerički period (400–900. godina nove ere). Lokaacija nalazišta je arheološka zona Balcón de Montezuma u saveznoj državi Tamaulipas. Fizički antropolog Jesús Ernesto Velasco González potvrdio je da je oblik lobanje rezultat namerne modifikacije.
„Ovaj oblik je tabular superior, kako ga neki stručnjaci nazivaju zbog poliedarskog izgleda kranijuma, gde kompresiona ravnina ide od lambda tačke preko okcipitalnog ugla do sagitalnog šava na parijetalnim kostima. To daje glavi više kvadratast izgled, za razliku od koničnog oblika koji je tipičan za druge modifikacije,“ rekao je González.
Takve namerne deformacije ranije su registrovane na lokalitetu El Zapotal u Veracruz-u i u nekim nekadašnjim majaškim zajednicama, ali tip i intenzitet deformacije variraju. Zbog tih razlika istraživači su prvobitno razmatrali mogućnost migracija ili direktne kulturne razmene između južnijih zajednica i stanovnika severne Huasteke.
Analize i zaključci
Analiza stabilnih izotopa kiseonika u kolagenu i bioapatitu kostiju i zuba drugog pojedinca sa iste lokacije pokazala je da je ta osoba lokalnog porekla, iz oblasti planinskog masiva Sierra Madre Oriental, odnosno da nije putovala u južne regione. To ukazuje da slične prakse verovatno nisu rezultat direktne migracije stanovništva, već prenosa ideja i običaja kroz kulturne mreže i kontakte između zajednica.
Društveni kontekst
Istraživači pretpostavljaju da su deformacije lobanje služile kao znak društvenog statusa: pripadnici elite koristili su ih da se izdvoje, često ukrašavajući glave oblicima, tiarama ili drugim ukrasima koji su dodatno naglašavali modifikovani oblik lobanje. Otkriveni tip deformacije – tabular superior – pokazuje koliko su varijable i sofisticirane bile ove prakse u različitim regionima Mesoamerike.
Ovo otkriće doprinosi promeni ranijih pretpostavki o širenju ritualnih modifikacija: umesto jednostavnog povlačenja uzroka kroz migracije, podaci podržavaju model intenzivnih kulturnih kontakata koji su omogućavali razmenu ideja i rituala na velikim udaljenostima.
Napomena: U članku su navedeni rezultati arheoloških i izotopskih analiza i tumačenja stručnjaka povezanih sa iskopavanjima.
Pomozite nam da budemo bolji.
