Međunarodni tim otkrio je da dugi program pošumljavanja duž oboda Taklamakana pretvara taj hiperaridni region u neto ponor ugljenika, posebno tokom vlažnog perioda (jul–septembar). Projekat, deo kineskog Programa zaštitnog pojasa "Tri Severna" i planiran do 2050, doprinosi i smanjenju erozije vetrom i peščanih oluja. Ipak, efekti zavise od lokalnih uslova (naročito planinskog oticanja vode) i ne predstavljaju zamenu za široku klimatsku politiku.
Taklamakan Postaje Ponor Ugljenika — Kako Pošumljavanje Menja Pustinjsku Granicu
Part of the transformed Taklamakan Desert. (Le Yu/Tsinghua University)
Dugogodišnji program pošumljavanja duž oboda Taklamakanske pustinje u severozapadnoj Kini pokazuje da i hiperaridni regioni mogu postati neto ponori ugljen-dioksida pod odgovarajućim uslovima upravljanja i finansiranja. Studija međunarodnog tima iz SAD i Kine, objavljena u PNAS, upotrebila je višegodišnje satelitske podatke i modeliranje da izmeri promene u pokrivenosti vegetacijom, obrascima vremena i nivou CO2.
Green areas show the increase in vegetation around the desert since 2000. (Xun Jiang/King-Fai Li)
Glavni nalazi
Iako pošumljavanje obuhvata uglavnom margine pustinje, istraživači su zabeležili pojačanu apsorpciju ugljenika u tim zonama i u širem području Taklamakana, naročito tokom vlažnog perioda (jul–septembar). Ovo ukazuje da čak i nizovi žbunja i pojasne šume mogu imati merljiv uticaj na bilans ugljenika kada se rastu i održavaju dugoročno.
Taklamakan Desert in China. ( PeterHermesFurian/Getty Images)
Kako pošumljavanje pomaže
Program nije donosi samo ugljenične benefite: pošumljavanje je smanjilo eroziju izazvanu vetrom, učestalost i intenzitet peščanih oluja i dodatno zaštitilo obližnja poljoprivredna zemljišta. Projekat oko Taklamakana deo je šireg kineskog Programa zaštitnog pojasa "Tri Severna" koji je planiran do 2050. godine, s ciljem da poveća šumsku pokrivenost sa 5,05% na 14,95% u 13 severnih provincija.
Subscribe to ScienceAlert's free fact-checked newsletter
"Ovo nije kao prašuma u Amazonu ili Kongu," kaže King‑Fai Li (UC Riverside). "Neke pošumljene oblasti su samo žbunja... Ali činjenica da dosledno povlače CO2 je pozitivna i merljiva iz svemira."
Ograničenja i važna upozorenja
Rezultati se ne mogu jednostavno generalizovati na sve pustinje. Taklamakan ima specifične geografske uslove — okružuju ga planine koje obezbeđuju oticanje padavinske vode neophodne za rast drveća na obodima. Takođe, ukupan potencijal apsorpcije ostaje relativno mali u globalnim okvirima: čak i potpuna pošumljenost Taklamakana procenjuje se na oko 60 miliona tona ekvivalenta CO2, nasuprot približno 40 milijardi tona globalnih godišnjih emisija.
Zaključak
Pošumljavanje pustinje pokazuje da svaki dodatni ponor ugljenika može biti važan, ali to nije zamena za sveobuhvatne klimatske politike i smanjenje emisija. Istraživanje pruža vredne podatke o tome gde i pod kojim uslovima pustinjama može pomoći obnavljanje vegetacije — to je jedan od delova šire strategije za ublažavanje klimatskih promena.
Izvor: Studija objavljena u PNAS; analiza međunarodnog tima naučnika koristeći satelitske podatke i modeliranje.
Pomozite nam da budemo bolji.
