Studija u časopisu Science pokazuje da gavrani ne prate samo vukove, već formiraju prostorne mape područja gde se često obara plen. Istraživači su pratili 69 gavrana sa GPS-om i kretanje 20 označenih vukova u Yellowstonu tokom dve i po godine. Gavrani su ponovo posećivali ona mesta, prelazili i do 155 km dnevno i oslanjali se više na memoriju nego na dugotrajno praćenje jedinke.
Gavrani Pamte 'Mapu' Lovšta Vukova — Studija Otkriva Impresivnu Prostornu Memoriju
A new study suggests ravens use navigation and spatial memory techniques to scavenge with sophistication (Ina FASSBENDER)(Ina FASSBENDER/AFP/AFP)
Veza između gavrana i vukova ima korene u nordijskoj mitologiji — Odinove ptice navodno su izviđale i usmeravale plen prema vukovima. Nova studija objavljena u časopisu Science potvrđuje da u mitologiji postoji zrno istine, ali otkriva i znatno sofisticiraniju sliku: gavrani ne prate samo vukove, već grade i koriste velike mentalne mape lovišta.
Sofisticirana prostorna memorija
Međunarodni tim istraživača opremio je 69 gavrana sitnim GPS odašiljačima i uporedio njihove rute sa podacima o kretanju 20 ogrlicama označenih vukova u Yellowstone National Parku tokom dve i po godine. Iako su istraživači retko zabeležili da gavran prati istog vuka duže od sat vremena, ptice su često brzo dolazile na mesta gde su se dogodili pokloni.
Analiza pokazuje da gavrani ponovo posećuju lokalitete gde vukovi češće obaraju plen — ravniji tereni i otvorene doline — i tako grade ono što autori naziva "krajolikom resursa". Neke jedinke preletele su i do 155 kilometara u jednom danu u potrazi za potencijalnim ostacima.
Kako rade njihove mape
Gavrani verovatno kombinuju kratkoročne signale, kao što su zavijanje vukova ili mirisi i tragovi na terenu, sa dugoročnim pamćenjem pređašnjih nalaza. Time oslanjanje na prostornu memoriju postaje efikasan način za pronalaženje hrane na velikim udaljenostima, bez potrebe da satima prate određenu jedinku vuka.
Nepravedan odnos između gavrana i vukova
Iako popularna predodžba ponekad prikazuje simbiozu, odnos je uglavnom na štetu vukova. Vukovi su viđeni kako odguruju ptice, pa i određuju čuvara čopora, dok gavrani bučno otimaju meso — jedan gavran može poneti oko 220 grama mesa, a u većem broju brzo mogu isprazniti i telo bizona.
„Gavrani dobijaju mnogo više iz ovog 'posla' nego vukovi,“ kaže John Marzluff. „Potcenjivali smo ih.“
Autori naglašavaju da je Yellowstone jedinstveno mesto za ovakvu studiju zbog otvorenog terena koji omogućava praćenje i ptica i vukova na velikim udaljenostima. Istraživanje otvara pitanja o tome kako mladi gavrani uče ove rute i koliko dugo informacije čuvaju u pamćenju.
Zaključak: Studija menja način na koji posmatramo odnose grabljivaca i lešinara i potvrđuje da i mali mozgovi ptica mogu da zadrže detaljne informacije o ogromnim površinama, što ima implikacije za razumevanje životinjske kognicije i ponašanja u divljini.
Pomozite nam da budemo bolji.
