Carlos Bocos je postavio fotografije pigmejnog oposuma sa dugim prstima na iNaturalist, što je pomoglo istraživačima da potvrde ponovo otkriće vrste u Novoj Gvineji. Vrsta je bila poznata samo iz fosila i smatrala se izumrlom pre oko 7.000 godina. Zahvaljujući slikama, konzerviranim primercima i pomoći lokalnih autohtonih zajednica, oposum i prstenasti letači su klasifikovani kao Lazarus vrste. Primer ističe važnost građanskih doprinosa i uloge platformi poput iNaturalist u zaštiti biodiverziteta.
Fotograf otkrio "izgubljenog" oposuma: slike na iNaturalist potvrdile vrstu za koju se mislilo da je izumrla pre 7.000 godina
Photo Credit: iStock
Građanski naučnik i fotograf Carlos Bocos napravio je seriju fotografija malog marsupiala u Novoj Gvineji i postavio ih na platformu iNaturalist. Te fotografije dale su ključne dokaze istraživačima koji su dugo poznavali vrstu samo iz fosilnih ostataka — pigmejnog oposuma sa dugim prstima.
Prethodno je ovaj sisar bio poznat isključivo iz fosila, pa su stručnjaci smatrali da je izumro pre oko 7.000 godina. Slike koje je Bocos podelio pokrenule su nalaz naučnika iz Australian Museum i Bishop Museum, a u istraživanje su uključeni i primerci iz Univerziteta Papue Nove Gvineje.
"Otkriće jedne Lazarus taksonomije, čak i ako se veruje da je izumrla nedavno, predstavlja izuzetan pronalazak," izjavio je Tim Flannery iz Australian Museum.
Na osnovu fotografija, konzerviranih primeraka i saradnje sa lokalnim autohtonim zajednicama, istraživači su mogli da potvrde prisustvo vrste u divljini. Zbog ovih dokaza, pigmejni oposum sa dugim prstima — zajedno sa prstenastim letačima — opisani su kao primeri takozvanih Lazarus vrsta, organizama koji su smatrani izumrlima, a potom su ponovo pronađeni živi.
Zašto je ovo važno
Primer pokazuje kako platforme poput iNaturalist (osnovan 2008. godine) omogućavaju građanskim naučnicima da dopru do istraživača širom sveta i da zabeleže viđenja koja bi inače ostala neprimećena. Fotografije amatere mogu podstaći stručno polje da organizuje terenska istraživanja, pretraži muzejske zbirke i uključi lokalne zajednice — sve u cilju potvrde prisustva vrste i planiranja zaštitnih mera.
Takva otkrića često imaju neposredne posledice za očuvanje: potvrda prisustva retkih vrsta može ubrzati procese zaštite staništa, što doprinosi očuvanju biodiverziteta i zdravih ekosistema. Raniji primeri u kojima je iNaturalist pomogao uključuju identifikaciju izgubljenog divljeg cveta u Kvinslendu i pronalazak moljca u Južnoj Africi koji nije viđen od 1875. godine.
Ovaj slučaj je podsetnik da svako — profesionalac ili amater — može doprineti nauci. Ako primetite neobičnu životinju ili biljku, deljenje kvalitetne fotografije i podataka na platformama za zapažanja može pokrenuti nova naučna otkrića.
Pomozite nam da budemo bolji.
