Iranski istraživač Jalal Jafari tvrdi da koordinata Velike piramide (29.979234° N) može asocirati na brzinu svetlosti (299.792.458 m/s) i zato sadrži mogući kod koji ukazuje na položaj Zemlje. Glavna kritika je da je metar moderna jedinica (definisana 1791.) i da je veza verovatno slučajna. Hipoteza je stimulativna, ali zasad ostaje teoretska i bez čvrstih dokaza.
Kontroverzna teorija: Velika piramida na Gizi kao "kosmički predajnik"?
A new theory suggests The Great Pyramid may have been designed to broadcast Earth’s location to intelligent life | ©Image Credit: Unsplash / Nada Habashy
Velika piramida na Gizi vekovima je predstavljana kao kraljevski grob, inženjersko čudo i predmet brojnih teorija zavere. Nedavna, visoko kontroverzna studija iranskog istraživača Jalala Jafarija predlaže dodatnu, neobičnu funkciju: da je piramida dizajnirana kao vrsta kosmičkog predajnika koji bi mogao signalizirati položaj Zemlje inteligentnim civilizacijama u svemiru.
Šta tvrdi Jafari?
Jafari primećuje da se geografska širina Velike piramide približno poklapa sa brojem 29.979234° N. Prema njegovom tumačenju, ta vrednost asocira na brzinu svetlosti — 299.792.458 m/s — i zato smatra da koordinata možda predstavlja namerno enkodiranu naučnu informaciju. On predlaže da su piramide, pored funerarne uloge, mogle služiti i kao element nekog šireg sistema koji prenosi podatke o položaju Zemlje, kretanjima planeta, matematičkim konstantama i astronomskim odnosima.
Glavni problemi i kritike
Najvažnija prigovora leži u istorijskoj i metrologijskoj činjenici: metar je moderna jedinica definisana tek 1791. godine, dok su drevni Egipćani gradili koristeći lakat (cubit). Podudaranje brojeva javlja se jedino pri upotrebi savremenog metričkog sistema, što snažno ukazuje na slučajnost, a ne na namerni kod iz antike.
Fizičari takođe ističu da ne postoji poznata drevna tehnologija koja bi mogla emitovati ili modulirati signal na međuzvezdanim udaljenostima. Navodna ideja o tome da ogromna masa piramide može služiti kao element gravitacionog "signala" dok se Zemlja kreće u prostoru zvuči hipotezno i nije potkrepljena empirijskim dokazima.
Argumenti u prilog sofisticiranog znanja
Jafari i drugi pobornici naglašavaju preciznost poravnanja tri velike piramide (Keops/Khufu, Kefren/Khafre i Mikerin/Menkaure) kao znak naprednog znanja iz astronomije i geometrije kod starih Egipćana. To znanje, kažu, moglo bi omogućiti stvaranje strukturâ sa simboličkim ili informativnim elementima.
Kontekst prethodnih teorija
Ovakve hipoteze nisu jedinstvene: već je u 1980-im godinama Robert Bauval predložio Orion korelacijsku teoriju, koja tvrdi da raspored tri piramide odgovara zvezdama Orionovog pojasa. I ta teorija je izazvala veliku popularnost, ali i značornu kritiku arheologa zbog nedostatka dokaza i tendencije ljudi da vide obrasce gde ih možda nema.
Zaključak
Jafarijeva ideja je intrigantna i privlači pažnju, ali za sada ostaje spekulativna. Glavni naučni problemi su zavisnost od moderne jedinice mere, nedostatak mehanizma za međuzvezdnu komunikaciju i odsustvo čvrstih arheoloških dokaza. Ipak, hipoteza podstiče diskusiju o nastojanju da se monumentalne građevine posmatraju i kroz druge moguće funkcije — od simbola i svetilišta do prenosnika znanja, stvarnih ili zamišljenih.
Izvor: New York Post (presek i prevod tvrdnji Jalala Jafarija)
Pomozite nam da budemo bolji.
