Habl i Džejms Veb kombinovali su posmatranja da bi napravili novu kompozitnu sliku Messier 64, poznate kao Galaksija „Crno Oko”. Galaksija je udaljena oko 17 miliona svetlosnih godina i nalazi se u sazvežđu Coma Berenices. Posebnost Messier 64 je da spoljašnji gas rotira u suprotnom smeru u odnosu na unutrašnje delove, a slika spaja infracrvene snimke JWST i UV/vidljiva posmatranja Hubble.
Habl i Džejms Veb Ujedinili Snage: Nova Kompozitna Slika Galaksije „Crno Oko” (Messier 64)
The "Black Eye Galaxy" is captured in this new composite image from the Hubble Space Telescope and JWST. | Credit: NASA, CSA, ESA, F. Belfiore (European Southern Observatory – Germany), J. Lee (Space Telescope Science Institute), A. Leroy (The Ohio State University), and D. Thilker (The Johns Hopkins University); Processing: Gladys Kober (NASA/Catholic University of America)
Habl i Džejms Veb udružili su posmatranja da bi stvorili zapanjujuću kompozitnu sliku Messier 64, poznate kao Galaksija Crno Oko. Rezultat otkriva detalje prašnjih prstenova, zvezdane formacije i neobičnu rotacionu dinamiku koja ovu galaksiju čini posebnim ciljem astronomije.
Šta vidimo? Galaksija Crno Oko je spiralna galaksija udaljena oko 17 miliona svetlosnih godina u sazvežđu Coma Berenices (Bereničina kosa). Njena prepoznatljiva „senka” ili tamni prsten nastaje usled gustih oblaka prašine koji delimično zaklanjaju svetlost centralnih delova i stvaraju efekat koji podseća na „pogled”.
Neobična rotacija: Za razliku od većine spiralnih galaksija, gas u spoljnim delovima Messier 64 rotira u suprotnom smeru u odnosu na gas i zvezde bliže centru. Ta kontra-rotacija je retka pojava i ukazuje na kompleksnu istoriju sudara ili akrecije materijala u prošlosti galaksije.
Kako je napravljena slika? Astronomi su spojili posmatranja iz raznih talasnih dužina: JWST je snimio detalje u bliskom i srednjem infracrvenom opsegu, dok je Habl doprineo podacima u ultraljubičastom, vidljivom i bliskom infracrvenom spektru. Kombinacija talasnih dužina omogućava isticanje hladne prašine, mladih zvezda i struktura koje su inače teško uočljive jednim teleskopom.
Zašto je to važno? Ova saradnja pokazuje da novi teleskopi ne zamenjuju stare, već ih nadopunjuju: svaki instrument otkriva različite aspekte iste mete. Takve kombinacije su najvrednije za razumevanje formiranja zvezda, strukture prašine i evolucije galaksija. U najavi je i NASA-in Nancy Grace Roman Space Telescope, koji će dodatno proširiti mogućnosti posmatranja.
Za amatere: I pored vrhunskih snimaka iz svemira, Messier 64 ostaje popularan i među posetiocima noćnog neba — često se može uočiti i manjim dvogledom ili amaterskim teleskopima pod tamnim nebom.
Credit: NASA, CSA, ESA, F. Belfiore (European Southern Observatory – Germany), J. Lee (Space Telescope Science Institute), A. Leroy (The Ohio State University), D. Thilker (The Johns Hopkins University); Processing: Gladys Kober (NASA/Catholic University of America).
Pomozite nam da budemo bolji.
