Naučnik sa Yale univerziteta mapira koncentracije PFAS u Južnoj Karolini dok raste zabrinutost zbog nanošenja otpadnog mulja na poljoprivredna zemljišta. PFAS su dugo postojane hemikalije koje mogu zagađivati bunare, potoke, stoku i useve. Kartiranje pomaže da se identifikuju prioritetne lokacije za testiranje, a preporučene mere uključuju obavezno testiranje biosolida, pojačano monitorisanje i strožu kontrolu industrijskih izvora.
Otpadni Mulj Na Poljima U Južnoj Karolini Pod Lupu: Yale Naučnik Mapira PFAS „Večite“ Hemikalije
Photo Credit: iStock
Upotreba otpadnog mulja iz postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda na poljoprivrednim zemljištima u Južnoj Karolini ponovo je pod povećanim nadzorom dok naučnik sa Yale univerziteta radi na kartiranju koncentracija PFAS—tzv. „večitih“ hemikalija koje u zemljištu i vodi opstaju godinama.
Zašto je to važno
PFAS (per- i polifluoroalkilne supstance) predstavljaju veliku grupu sintetičkih hemikalija koje se koriste u industriji i potrošačkim proizvodima. Zbog svoje otpornosti na razgradnju, PFAS se mogu zadržati u sistemima otpadnih voda i završiti u biosolidima — otpadnom mulju koji se često širi po poljima kao đubrivo.
Rizici za lokalne zajednice
Kada se mulj primenjuje na obradivim parcelama, postoji opravdana briga da PFAS mogu dospeti u privatne bunare, obližnje potoke, stoku i useve. To pokreće pitanja javnog zdravlja, sigurnosti hrane i vrednosti zemljišta, kao i finansijskog opterećenja za domaćinstva i poljoprivrednike (testiranje vode, zamena izvora vode, potencijalni gubici na tržištu).
Prakse koje štede troškove u velikim sistemima tretmana otpadnih voda ponekad mogu prebaciti rizike na ruralne zajednice sa slabijom regulativom i manjom vidljivošću.
Šta donosi kartiranje
Projekat kartiranja PFAS-a pomaže da se identifikuju potencijalna žarišta, prioritetna područja za testiranje i lokacije gde su potrebne hitne mere zaštite. Bolji podaci omogućavaju ranije upozoravanje stanovništva i efikasnije usmeravanje resursa.
Preporučene mere
- Obavezno testiranje biosolida pre njihove primene na zemljište.
- Povećano monitorisanje bunara, površinskih voda i useva u zonama gde se koristi mulj.
- Ograničenja i stroža kontrola industrijskog otpusta koji sadrži PFAS u kanalizacione sisteme.
- Javna transparentnost i informisanje lokalnih zajednica o izvorima i rizicima.
- Finansijska i tehnička podrška pogođenim domaćinstvima i poljoprivrednicima za testiranje i sanaciju.
Dok se naučnici bave mapiranjem i regulatorima razmatraju korake, jasno je da je kombinacija podataka, prevencije i nadzora ključna da bi se smanjili rizici po zdravlje i životnu sredinu.
Pomozite nam da budemo bolji.
