Istraživači sa Nelson Mandela University otkrili su u Wankoe formaciji pliocenske tragove kičmenjaka stari oko 3 miliona godina — prvi takvi u južnoj Africi. Nalazi uključuju retke pedestalizovane (izdignute) otiske i dopunjuju telesni fosilni zapis iz oblasti poput Langebaanwega. Pronađeni su i ostaci stabala, korena i kostiju, a istraživači ističu potencijal za pronalazak homininskih tragova u daljim istraživanjima.
Pronađeni pliocenski tragovi životinja stare ~3 miliona godina — prvi takvi u Južnoj Africi
Tim istraživača sa Nelson Mandela University otkrio je u Wankoe formaciji u Zapadnom Kepu Južne Afrike fosilne tragove kičmenjaka za koje se procenjuje da su stari oko 3 miliona godina. To su prvi opisani pliocenski tragovi ove vrste u južnoj Africi i značajno dopunjuju saznanja o tadašnjem životnom svetu i okolišu.
Gde i kako su otkriveni
Tokom poslednjih 15 godina tim African Centre for Coastal Palaeoscience proučavao je obalne trase iz pleistocena, ali je istraživanje pomereno prema unutrašnjosti kada su pronađene cementirane dine Wankoe formacije, stare oko 3 miliona godina. Nakon pažljive rekognoscencije, član tima Given Banda identifikovao je prvi potencijalni trag, a daljim radom u Grootbos Private Nature Reserve otkriveno je više lokaliteta sa očuvanim otiscima, uključujući i staze (trackways).
Zašto su nalazi važni
- Dopuna telesnom fosilnom zapisu: Wankoe formacija može da dopuni podatke sa nalazišta poput Langebaanweg / West Coast Fossil Park, jer tragovi često otkrivaju prisustvo životinja koje telofosili ne registruju.
- Mogućnost pronalaska tragova hominina: Iako još nisu potvrđeni primatski tragovi, prisustvo pliocenskih sedimenata povećava šanse za nalaze koji bi informisali o ranom prisustvu australopitecina ili drugih predaka roda Homo u regionu.
- Retki oblik otisaka — "pedestalizovani" (izdignuti): Mnogi otisci su sačuvani kao izdignute platforme (pedestali), fenomen koji je u fosilnom zapisu globalno redak i pruža jedinstvene informacije o sedimentnim procesima i ponašanju životinja.
Kako nastaju izdignuti (pedestalizovani) otisci
Mehanizam je ilustrativan i može se reproducirati na suvremenim dinama: ukoliko je pesak blago vlažan i duva jak vetar, hodom se sabijaju dublji slojevi. Vetar potom odnese labavi površinski pesak oko sabijenog dela, pa izbočine preostanu u reljefu — nakon litifikacije takvi sabijeni delovi mogu se sačuvati kao izdignuti otisci.
Dodatni nalazi i značaj za buduća istraživanja
U istim slojevima pronađeni su i ostaci stabala, korena i fragmenti koštanog materijala, što otvara mogućnost daljih studija paleoekologije i datovanja. Iako su neke izložene površine bile kalcifikovane i erodirane, tragovi su u mnogim slučajevima i dalje očuvani — ponekad čak i u profilu, gde su donji slojevi izobličeni težinom tragača.
Šta sledeće
Istraživači planiraju dalju terensku mapu i saradnju sa vlasnicima zemljišta kako bi pristupili dodatnim izložbama Wankoe formacije. Posebno ih zanima mogućnost pronalaska homininskih tragova iz pliocena, što bi predstavljalo veliko otkriće za razumevanje ranih koraka predaka roda Homo.
Autori i izvori: istraživanje vodi tim sa Nelson Mandela University; među istraživačima se pominju Charles Helm i Given Banda. Nalazi su objavljeni u naučnoj literaturi (detalji u originalnoj publikaciji).
Pomozite nam da budemo bolji.
