Arheolozi su na ostrvima Sulavesi i Borneo otkrili pećinsko slikarstvo i stencil otiske ruku stare više od 67.000 godina, čime se pomera hronologija nalaza u regionu za približno 15.000 godina. Nalaz podržava ideju da su rani ljudi posedovali pomorske veštine dovoljne za prelaze ka Australiji pre oko 65.000 godina. Ipak, istraživači pozivaju na oprez jer se ne može potpuno isključiti učešće drugih hominida u tom periodu.
Najstarije pećinsko slikarstvo u Indoneziji otkriva rano pomorstvo i migracione putanje
There may be more to the story of rock art than once realized. | Credit: Illustration by Stephen Kelly / Getty Images
Nedavno otkriće pećinskog slikarstva na indonežanskim ostrvima Sulavesi i Borneo pruža novi uvid u rane ljudske migracije i tehnološke sposobnosti naših predaka. Sloj sa Sulavesija datovan je na najmanje 67.800 godina, čime se pomera istorija lokalnog pećinskog slikarstva za oko 15.000 godina unazad, prema nalazima objavljenim u časopisu Nature.
Šta je pronađeno? Naučnici su dokumentovali figuralne prikaze i stencil otiske ljudskih ruku — najčešće tehnikom duvanja pigmenta preko ruke pritisnute na zid pećine, pri čemu su neki vrhovi prstiju dodatno oblikovani da daju oštriji izgled. Slični primeri zabeleženi su na više lokacija u regionu Wallacea, naročito na ostrvima Sulavesi i Borneo.
Arheološki i geografski kontekst — Regija Wallacea leži između azijskih i australskih kopnenih masa i odigrala je ključnu ulogu u širenju ranih ljudi u Australaziju. Iako su nivoi mora bili znatno niži pre više desetina hiljada godina i delimično su otvarali kopnene mostove, širjenje je teško zamisliti bez prelazaka otvorenog mora i organizovanih pomorskih prelaza (island-hopping).
Zašto je ovo važno? Datovanje ovih umetnina podržava hipotezu da su rani Homo sapiensi već pre oko 65.000 godina mogli posedovati pomorsku tehnologiju i sposobnost prelaska otvorenih morskih pravaca. To je značajno za razumevanje rute i tempa migracije ljudi koji su napustili Afriku pre otprilike 60.000–90.000 godina.
Debata i rezervisanost naučnika — Iako mnogi autori povezuju nalaze sa ranim Homo sapiensima, istraživači upozoravaju na oprez: u regionu su u različitim periodima mogli živeti i drugi hominidi, pa je direktno pripisivanje nalaza isključivo Homo sapiensima predmet daljih istraga. Akademici ističu da je potrebno kombinovati arheološke, genetske i geološke dokaze pre donošenja širokih zaključaka.
Širi značaj — Otkriće ne samo da pomera hronologiju pećinskog slikarstva u jugoistočnoj Aziji, već i doprinosi razumevanju kulturne kontinuiteta u regionu. Moguće je da se radi o dugoj i ranije neprepoznatoj tradiciji stvaralaštva čije tragove tek sada otkrivamo zahvaljujući modernim metodama datovanja.
Zaključak: Nalazi iz Wallacee značajno obogaćuju priču o ranoj ljudskoj sposobnosti za pomorska putovanja i kulturnu složenost, ali istovremeno podsećaju da je naučna interpretacija u ovom periodu još uvek otvorena za nove dokaze.
Pomozite nam da budemo bolji.
