Nova studija zasnovana na analizi DNK 112 drevnih jedinki pokazuje da se Bell Beaker populacija formirala mešanjem lokalnih potomaka lovaca‑sakupljača i dolaznika sa stepskim genomom, posebno u donjem delu Rajne i Muz-e oko 2500. pne. Ta mešovita populacija se potom brzo širila po severozapadnoj Evropi, a u Britaniji je u roku od jednog veka gotovo potpuno zamenila neoličke poljoprivrednike koji su gradili Stonehenge. Iako nije dokazana, epidemija slična kugi smatra se jednim od mogućih razloga demografskog kolapsa, dok su Bell Beaker grupe unele nove tehnologije i kulturne prakse.
Nova DNK-Studija Otkriva Tajanstveno Poreklo Bell Beaker Migranata Koji Su Zamenili Graditelje Stonehengea
Study uncovers mysterious origins of ancient migrants who replaced Stonehenge builders
Nova genetska studija baca novo svetlo na poreklo naroda povezanih s Bell Beaker kulturom, koji su oko sredine 3. milenijuma pne stigli u severozapadnu Evropu i u Britaniji zamenili tadašnje neoličke zajednice koje su gradile monumente poput Stonehengea.
Detalji istraživanja
Naučnici su analizirali DNK 112 drevnih jedinki iz oblasti današnje Nizozemske, Belgije i zapadne Nemačke, iz perioda od oko 8500. pne do 1700. pne. Rezultati ukazuju da je u donjem delu doline Rajne i Muz-e nastala populacija sa visokim udjelom predaka lovaca-sakupljača, koja se oko 2500. pne pomešala sa grupama vezanim za Bell Beaker kulturu.
Kako se formirala Bell Beaker populacija
Studija pokazuje da Bell Beaker populacija nije nastala samo iz jedne tačke (npr. Iberije), već kao rezultat mešanja više prarodovnih grupa: potomaka lokalnih lovaca-sakupljača i dolaznika koji su nosili stepenski genetski uticaj. Prema istraživačima, dodatni talas migrantskog uticaja sa stepe dogodio se oko 3000. pne, što je doprinelo genetskom mozaiku koji se kasnije širio po severozapadu Evrope.
The sun sets at Stonehenge during celebrations of the summer solstice (Getty Images)
Uticaj na Britaniju
Kada su ove mešovite Bell Beaker grupe stigle u Britaniju, došlo je do brzog i dramatičnog demografskog preobražaja: u roku od jednog veka preovlađujući deo lokalne neoličke populacije (procenat se procenjuje na 90–100%) bio je zamenjen. Iako još nema jedinstvenog objašnjenja za takvu zamenu, autori studije ističu da epidemija slična kugi — kojoj su kontinentalne populacije možda delimično bile imune — predstavlja verovatnu mogućnost.
Kulturne posledice
Uprkos demografskim promenama, Bell Beaker zajednice su nastavile da koriste i neguju megalitske lokalitete kao što su Stonehenge i Avebury, i unele su nove veštine u Britaniju: metalurgiju, naprednije tehnike streljaštva i prepoznatljivu keramiku.
„Studije drevne DNK često otkrivaju neočekivane stranice naše prošlosti. To je dokaz snage ovih metoda i razlog zašto nas takvi nalazi i dalje mogu iznenaditi,“ rekao je/a Maria Pala, koautorka studije sa Univerziteta u Huddersfieldu.
Ovo istraživanje menja ranije pojednostavljene predstave o poreklu Bell Beaker grupe i pokazuje kako su genetske, arheološke i istorijske linije često isprepletene, stvarajući kompleksnu sliku migracija i kulturnih promena u evropskoj praistoriji.
Pomozite nam da budemo bolji.
