Otkriće: Ostaci iz pećine Heaning Wood u Cumbriji pripadali su devojčici stare 2,5–3,5 godine, pokazuje analiza DNK.
Datovanje i predmeti: Nakit pronađen uz skelet — perforisani jelenji zub i perle — datovan je na oko 11.000 godina, što podržava zaključak o namernom ukopu.
Značaj: Nalaz potvrđuje rane mezolitske sahrane u severnoj Britaniji i nalazi se na jednom od najstarijih mezolitskih grobišta u severozapadnoj Evropi.
Ostaci koje su 2023. godine pronašli arheolozi u pećini Heaning Wood u okrugu Cumbria pripadali su devojčici stare između 2,5 i 3,5 godine, pokazala je nova analiza DNK. Nalaz, nazvan „Ossick Lass“ u čast lokalnog izgovora imena Urswick, predstavlja jedan od najranijih dokaza o ljudskoj aktivnosti u severnoj Britaniji nakon povlačenja ledenih pokrivača.
Tim predvođen Univerzitetom u Lancashiru uspeo je da iz kostiju izdvoji dovoljne količine DNK da se sa visokom sigurnošću utvrdi pol i prilična tačnost starosti deteta. Analize pokazuju da je telo položeno celovito u pećinu ubrzo nakon smrti, a uz skelet su pronađeni i komadi nakita — perforisani jelenji zub i nanizane perle — koji su pomoću radio-karbona datovani na oko 11.000 godina, što dodatno ukazuje na namerni ukop.
„Ovo je prvi put da možemo sa tolikom preciznošću odrediti starost deteta čiji su ostaci toliko stari i biti sigurni da je reč o ženskoj osobi“, rekao je dr Rick Peterson.
Dr Peterson dodaje da su grupe iz mezolita verovatno vodile polunomadski ili mobilni način života u šumama, hraneći se divljim biljem, lešnicima i lovom. Njihov odnos prema prirodi opisuje se kao duhovan — životinje su često smatrane spiritualnim bićima, pa su pećine mogle imati simboličku ulogu kao mesta prelaza ka "duhovnom svetu".
Heaning Wood Bone Cave, severno od sela Great Urswick na poluostrvu Furness, sadrži ulaz kroz izuzetno uzak razlom koji vodi u glavnu komoru gde su nađeni ostaci. Pored skeleta devojčice, tim je identifikovao najmanje osam muškaraca sahranjenih u pećini; ukopi potiču iz tri različita perioda: oko 11.000 godina pre sadašnjosti (rani mezolit), oko 5.500 godina (rani neolit) i oko 4.000 godina (rano bronzano doba). To čini nalazište jednim od najstarijih mezolitskih grobišta u severozapadnoj Evropi.
Raniji ljudski ostaci su češće dokumentovani u južnoj Engleskoj i Velsu; u severnoj Britaniji takvi nalazi su ređi zbog destruktivnog dejstva prošlih glacijacija, što dodatno ističe važnost ovog otkrića.
Studija sugeriše da su mezolitske zajednice bile male (verovatno do deset porodica) i imale relativno ravnu društvenu strukturu bez izraženih poglavara, ali sa jasno podeljenim ulogama i pravilima. Takođe, anatomski i funkcionalno ljudi iz tog perioda bili su slični modernim ljudima, uključujući sposobnost govora — iako je konkretan jezik nemoguće rekonstruisati.
Otkriće i analize objavljeni su u časopisu Proceedings of the Prehistoric Society. Lokalni arheolog Martin Stables zaslužan je za pronalazak ostataka koji su otkriveni na trećem najstarijem mezolitskom groblju u regionu, dajući dragocene podatke o ranim poslelednjeg ledenog doba nastanjivanjima u Britaniji.
Pomozite nam da budemo bolji.
