Hemijski tim sa University of Bristol analizirao je 35 uzoraka sa 19 egipatskih mumija i identifikovao 81 isparljivo organsko jedinjenje. Mirisi potiču iz masti i ulja, pčelinjeg voska, biljnih smola i bitumena. Stariji primerci imaju jednostavnije profile, dok kasniji sadrže uvezene smole i bitumen, što ukazuje na sofisticiranije tehnike mumifikacije. Takođe, različiti delovi tela često su tretirani različitim recepturama.
Kako miriše egipatska mumija? Nauka otkriva tajne balzama
Lead image: matrioshka / Shutterstock(Ancient Egyptian tyle illustration showing Anubis and others performing a mummification ritual. Credit: matrioshka / Shutterstock.)
Koji miris ima egipatska mumija i šta nam taj miris može reći o drevnim tehnikama mumifikacije? Nova hemijska analiza nudi detaljniji uvid u sastav balzama i materijala koji su korišćeni tokom više od 2.000 godina egipatske prakse očuvanja tela.
Šta su uradili istraživači?
Tim hemtičara sa University of Bristol, predvođen Wanyue Zhaoom, analizirao je 35 uzoraka uzetih iz smola, zavoja i tkiva 19 egipatskih mumija koje obuhvataju period duži od 2.000 godina. Cilj je bio identifikovati isparljiva organska jedinjenja (VOCs) koja i danas izlaze iz tih uzoraka i razumeti koje su sirovine korišćene pri balzamovanju.
Ključni nalazi
Istraživači su identifikovali 81 jedinstveno isparljivo organsko jedinjenje. Ta jedinjenja potiču iz četiri glavna izvora: masti i ulja, pčelinjeg voska, biljnih smola i bitumena (proizvod nafte). Analiza pokazuje jasne promene u sastavu kroz istoriju mumifikacije.
"Naši nalazi pokazuju da su hemijski obrasci varirali kroz istorijske periode. Raniji primerci imali su jednostavnije profile, uglavnom zasnovane na mastima i uljima, dok su kasniji primerci sadržali složenije mešavine koje uključuju uvezene smole i bitumen," izjavio je Wanyue Zhao.
Studija takođe ukazuje na to da su različiti delovi tela često tretirani različitim recepturama. Uzorci sa glava su, na primer, imali drugačiji hemijski potpis od uzoraka sa torzusa, što sugeriše da su balzamovači primenjivali posebne mešavine za različite delove tela — verovatno radi bolje zaštite i estetskog rezultata.
Zašto je ovo važno?
Mogućnost detekcije i identifikacije organskih mirisa koji datiraju izdaleka hiljadama godina predstavlja važan naučni pomak: potvrđuje očuvanost određene hemije u arheološkim uzorcima i otkriva ekonomske i kulturne promene u izboru materijala. Pojava uvoznih smola i bitumena u kasnijim periodima ukazuje na rastuću sofisticiranost, dostupnost i troškovnu razliku u praksama mumifikacije.
Šta ostaje nepoznato?
Iako su rezultati značajni, autori napominju da su potrebna dodatna ispitivanja kako bi se preciznije razumele recepture, poreklo uvezenih materijala i razlike primenjene na delove tela. Kombinacija hemijske analize sa arheološkim i istorijskim podacima pružiće potpuniju sliku drevnih praksi.
Studija: Journal of Archaeological Science. Institucija: University of Bristol. Uzorci: 35 uzoraka sa 19 mumija. Identifikovano: 81 VOC.
Pomozite nam da budemo bolji.
