Na lokalitetu Holzman u Tanana dolini (Aljaska) pronađeni su kameni alati i kompozitne šipke od mamutove slonovače stare oko 14.000 godina. Studija opisuje radionicu sa kvarcom datovanu na približno 13.700 godina i dokaze o knappingu, paljenju i proizvodnji alatki. Nalaz pojačava mogućnost da je istočna Beringija bila ključna ruta rane disperzije ljudi i daje nove tragove o precima Clovis kulture.
Pronađene Najstarije Alatke U Severnoj Americi: Mamutska Slonovača I Kameni Alati Iz Pre oko 14.000 Godina
Scientists Found the Oldest Tools in North Americabatuhan toker - Getty Images
Arheolozi su na lokalitetu Holzman u Tanana dolini na Aljasci otkrili bogat niz kamених i mamutovih slonovačinih ostataka koji ukazuju na proizvodnju alatki i ljudske aktivnosti iz perioda pre oko 14.000 godina. Nalazi osvetljavaju ranu tehnologiju, upotrebu mamutove slonovače i rute rane disperzije ljudi kroz istočnu Beringiju.
Šta je pronađeno?
Ispod permafrosta istraživači su otkrili najstarije do sada identifikovane kompozitne šipke od mamutove slonovače u Severnoj Americi, kamene alatke, udarnik (hammerstone), ulomke (flakes) od obrađenog kamena, crveni oker, dokaze o paljenju i jasno obeležene tragove knappinga (oblikovanja kamena). Najstariji nivo datira na oko 14.000 godina, dok su ostaci radionice sa kvarcom datovani na približno 13.700 godina.
Gde i kako je to značajno?
Holzman lokalitet u srednjem delu Tanana doline nalazi se na potencijalnoj trasi između Sibira i Velikih ravnica SAD, što ga čini važnim „čvorištem" u razumevanju ranih migracija koje su možda dovele do pojave Clovis tradicije. Nalazi pokazuju ne samo da su raniji stanovnici koristili mamutovu slonovaču u sofisticiranim tehnologijama, već i da su razvijali radionice za proizvodnju kompozitnih alata.
Tehnologija i kultura
Autori studije objavljene u Quaternary International ističu da su procesi obrade slonovače i konstrukcija kompozitnih šipki slični tehnološkim praksama koje se kasnije povezuju s Clovis tradicijom. To ne dokazuje direktnu vezu, ali snažno sugeriše tehnološke kontinuitete i mogućnost da je istočna Beringija bila važna trasa u širenju populacija prema jugu.
Šta dalje?
Nalazi sa Holzmana otvaraju pitanja o razmestima mobilnosti ljudi lovaca na megafaunu, razmeni sirovina poput kvarca i slonovače, i adaptacijama na hladne stepene poslednjeg ledenog doba. Dodatna istraživanja, uključujući preciznija datovanja i poređenje sa drugim lokalitetima, pomoći će da se razjasni mesto Holzmana u široj priči o kolonizaciji Severne Amerike.
Zaključak: Otkriće na Holzmanu predstavlja jedno od najranijih i najbolje dokumentovanih svedočanstava o upotrebi mamutove slonovače i kamene tehnologije u Severnoj Americi, te doprinosi razumevanju rane ljudske disperzije kroz istočnu Beringiju.
Pomozite nam da budemo bolji.
