Žak Ogar, penzionisani francuski pukovnik i bivši komandant specijalnih snaga u KFOR‑u, ocenio je da je NATO bombardovanje SR Jugoslavije 1999. bila ratna agresija i kršenje međunarodnog prava. On tvrdi da su posledice te intervencije i danas vidljive kroz destabilizaciju Balkana i pritiske na Srbe na Kosovu i Metohiji. Ogar takođe kritikuje učešće Francuske i označava upotrebu osiromašenog uranijuma kao ratni zločin, dok podseća da Rezolucija 1244 i dalje važi.
Žak Ogar: „Evropa Je Za Mene Umrla U Prištini 1999.“ — NATO Agresija Čije Se Posledice Vide I Danas
© predsednik.rs
Žak Ogar, penzionisani pukovnik francuske vojske, nekadašnji komandant specijalnih snaga u okviru KFOR-a 1999. i bivši zapovednik Padobranskog puka Legije stranaca, u razgovoru za RTS ocenio je da je NATO bombardovanje SR Jugoslavije 1999. predstavljalo kršenje međunarodnog prava i da njegove posledice traju decenijama.
Ogar tvrdi da je ta intervencija bila ratna agresija pod vođstvom Sjedinjenih Država uz aktivnu podršku Nemačke, te da se posledice ogledaju kroz dugotrajnu destabilizaciju regiona i, kako on navodi, sistematske pritiske na preostalo srpsko stanovništvo na Kosovu i Metohiji.
„Moja ocena je jasna: bila je to ratna agresija pokrenuta od strane NATO‑a... Mržnja prema Srbiji omogućila je pokretanje te agresije čije tužne posledice vidimo 27 godina kasnije. Region je ostao nestabilan“, rekao je Ogar.
On je izrazio žaljenje što je i Francuska učestvovala u bombardovanju, objašnjavajući da su tadašnje vlasti želele približavanje NATO‑u nasuprot tradicionalnoj politici Šarla de Gola. Podsetio je i na istorijske veze Francuske i Srbije, od Prvog svetskog rata pa unazad.
Ogar navodi da je u NATO bombardovanju poginulo oko 3.000 ljudi, i posebno upozorava na upotrebu municije sa osiromašenim uranijumom, što on ocenjuje kao ratni zločin. Govoreći o statusu Srba na Kosovu, opisuje situaciju kao „dramatičnu“ i trajni pritisak koji podrazumeva zastrašivanje, nasilje i administrativne mere usmerene ka iseljavanju preostalih Srba.
„Cilj je istisnuti poslednje Srbe koji su ostali, koristeći strah, nasilje i administrativne progone... Za 27 godina vidimo da je srpsko stanovništvo praktično nestalo sa Kosova, ostali su samo pojedini uporišni punktovi oko svetinja“, rekao je Ogar.
On je istakao manastire Gračanicu, Dečane i Pećku patrijaršiju kao ključna uporišta preostale srpske zajednice. Po njegovom mišljenju, događaji iz 1999. nisu destabilizovali samo Kosovo i Metohiju, već su imali širi uticaj na ceo Balkan — uključujući Bosnu i Hercegovinu i Republiku Srpsku — i doprineli neprestanom pritisku na Srbiju.
Ogar je rekao i da je NATO, po prvi put 1999. godine, prešao iz odbrambene u ofanzivnu ulogu, te da su globalne posledice te promene vidljive i u današnjim tenzijama na Bliskom istoku. On je takođe kritikovao američku politiku kao težnju za očuvanjem globalne supremacije.
Zaključio je da je 1999. „neverovatna međunarodna koalicija pod zastavom NATO‑a izvršila agresiju na Srbiju“ zbog situacije na Kosovu i Metohiji, te je podsetio da se sutra obeležava 27 godina od početka NATO bombardovanja SR Jugoslavije.
Napomena: Tekst prenosu iznosi izjave Žaka Ogara i predstavlja njegov lični stav. Neki navodi (npr. broj poginulih ili upotreba određenih vrsta municije) često su predmet različitih procena i političkih tumačenja.
Pomozite nam da budemo bolji.
