Porodice u Iranu: Zatvaranje škola remeti život i posle primirja

Mahnaz Ataei, finansijska menadžerka u Teheranu, dovodi svog sedmogodišnjeg sina u kancelariju i tokom radnog vremena nadgleda njegove onlajn časove. Kao i mnoge druge radne porodice, pokušava da balansira profesionalne obaveze i potrebe deteta dok škole ostaju zatvorene.

Skole zatvorene i dalje remete svakodnevnicu

Škole širom Irana zatvorene su od 28. februara, kada je počeo rat koji su, prema izveštajima, pokrenule Sjedinjene Države i Izrael. Iako je strah od vazdušnih napada ublažen dolaskom krhkog primirja, život se još nije vratio u normalu, a roditelji i dalje ne znaju kada će deca ponovo pohađati škole uživo.

FILE - An excavator removes rubble at the site of a strike that, according to a security official at the scene, destroyed half of the Khorasaniha Synagogue and nearby residential buildings in Tehran, Iran, Tuesday, April 7, 2026. (AP Photo/Francisco Seco, File)(ASSOCIATED PRESS)

"Moja produktivnost opada kada moram istovremeno da pazim na dete i da radim", kaže Ataei. "Najteže je uspostaviti balans između posla i onlajn časova i stalno se brinem da li on zaista pravilno uči svoje lekcije."

Posledice za porodice

Rat je, prema izveštajima, odneo najmanje 3.000 života u Iranu, uključujući više od 165 ljudi poginulih u napadu na osnovnu školu. Primirje ističe početkom naredne nedelje, dok su Sjedinjene Države i Iran i dalje podeljene oko ključnih pitanja kao što je iransko obogaćivanje urana. Potencijalna blokada pomorskih puteva pod američkom komandom dodatno bi mogla da pogorša već ranjenu iransku ekonomiju.

FILE - Two police officers walk in front of an anti-U.S. billboard depicting American aircraft being caught by Iranian armed forces in a fishing net beneath the words in Farsi, "The Strait of Hormuz will remain closed, The entire Persian Gulf is our hunting ground," in Tehran, Iran, Sunday, April 5, 2026. (AP Photo/Vahid Salemi, File)(ASSOCIATED PRESS)

Mnogi roditelji su napustili Teheran i druge gradove u potrazi za bezbednijim mestima, često kod rođaka u ruralnim oblastima ili na severu zemlje. Međutim, relativna bezbednost dolazi uz cenu: prenatrpanost, poremećene dnevne rutine, ograničen pristup lekovima i dodatni finansijski pritisci.

"Osećam se kao da lebdim — ni u vazduhu ni na zemlji", izjavila je Roya Amiri, domaćica koja se vratila u Teheran nakon što je nekoliko dana provela van grada sa svoje dve dečice.

Prilagođavanje i svakodnevne žrtve

Porodice opisuju kako njihove kuće i rasporedi rada bivaju potpuno reorganizovani oko onlajn nastave. Neki poslodavci ne dopuštaju rad od kuće, pa zaposleni moraju da uzimaju neplaćeno odsustvo ili da menjaju smene kako bi nadgledali decu tokom časova.

FILE - A man sits on a bench in a memorial, set for the school children who were killed during a strike on a school in southern town of Minab on Feb. 28, in northern Tehran, Iran, Sunday, April 12, 2026. (AP Photo/Vahid Salemi, File)(ASSOCIATED PRESS)

Padideh Teymourian, arhitekta, i njen suprug Amir Ramezani, vlasnik zlatarske radnje, kažu da im je dnevna rutina u potpunosti poremećena: "Jedan od nas mora da sedi pored ćerke tokom časova. Moj muž menja raspored, a ja koristim neplaćeno odsustvo da pokrijem rupe u rasporedu."

Porodice ističu i emocionalni teret — nedostatak privatnosti, problema sa snom i stres koji utiče na porodične odnose i ekonomsku stabilnost. Mnogi opisaju povratak u grad kao olakšanje i povratak rutini, uprkos stalnoj neizvesnosti.

Šta sledi?

Onlajn nastava se kratko održavala u martu, pre Nowruz praznika, a ponovo je pokrenuta 4. aprila. Dok se primirje održava, roditelji se pripremaju za mogućnost ponovnog zaoštravanja sukoba i nastavljaju da traže načine da uspostave ravnotežu između rada i brige o deci.