McMurdo Oceanographic Observatory snimio je ultrazvučne vokale Weddell foka koje ljudsko uho ranije nije registrovalo — devet ponavljajućih tipova i pojedinačni elementi do skoro 50 kHz. Oko 17% zabeleženih poziva foka je ultrazvučno, što sugeriše zaseban komunikacioni kanal ili moguću primitivnu eholokaciju. Potrebna su šira i osetljivija snimanja da bi se razjasnili proizvođači, funkcija i rasprostranjenost ovih zvukova.
Antarktička foka koja peva kao sintisajzer — Weddell foke otkrivaju skriveni ultrazvučni svet
Adult Weddell seal lying on the ice© vladsilver/Shutterstock.com
Jedna fascinantna vrsta provodi zime pod više od jednog metra antarktičkog morskog leda, roni do gotovo 2.000 stopa u vodi hladnoj dovoljno da nepokrivenog čoveka ubije za nekoliko minuta — i peva. Weddell foke proizvode vokale koji podsećaju na zvuke iz naučnofantastičnih filmova sedamdesetih: laserske zrake, elektronske trile i sintisajzer-like tonove. Novo istraživanje otkriva da deo tog zvučnog repertoara leži izvan opsega ljudskog sluha.
The calls of the Weddell seal are so incredibly unique.©Michelle Sole/Shutterstock.com
Kako je otkriće nastalo
2017. godine biolog Paul Cziko sa Univerziteta Oregon pomogao je u postavljanju McMurdo Oceanographic Observatory — podvodne stanice sa digitalnim hidrofonima smeštenim 21 metar ispod leda u McMurdo Soundu, oko 850 milja od Južnog pola. Za razliku od ranije korišćene opreme, nova digitalna tehnologija bila je znatno osetljivija i snimila je niz zvukova koje prethodna istraživanja nisu registrovala.
Weddell seals can produce sounds that humans cannot hear, which is why they have not been recorded in the past.©Nancy Pauwels/Shutterstock.com
Neočekivani ultrazvučni repertoar
Tim je identifikovao devet ponavljajućih tipova vokalizacija sa fundamentalnim frekvencijama koje se kreću u ultrazvučnom opsegu — do gotovo 50 kHz (približno kao zvižduk za pse). Ukupno je 11 pojedinačnih vokalnih elemenata imalo frekvencije na ili iznad 20 kHz; dva su prelazila 30 kHz, jedan zvižduk je dostigao 44,2 kHz, dok su neki cvrkuti bili blizu 49,8 kHz.
Echolocation wasn’t thought to be possible for Weddell seals before this new research.©juan68/Shutterstock.com
„Zaista zvuči kao da ste usred svemirske bitke iz 'Star Wars', sa laserskim zracima i svime,“ rekao je Paul Cziko opisujući zvučni pejzaž.
Moguće funkcije ultrazvučnih poziva
Snimci pokazuju da su oko 17% svih zabeleženih poziva Weddell foke ultrazvučni. Postoje dvije glavne hipoteze zašto foke koriste ove visoke frekvencije: 1) ultrazvuk predstavlja "slobodni kanal" komunikacije kada su niže frekvencije pretrpane drugim zvukovima, i 2) ove vokalizacije mogu imati ulogu sličnu primitivnoj eholokaciji, pomažući fokama u navigaciji do rupa za disanje ili pronalaženju plena tokom polarne zime i duge tame.
There are plenty more questions that need answering about the vocalizations of the Weddell seal.©vladsilver/Shutterstock.com
Visoke frekvencije se brže prigušuju u vodi i ne putuju daleko, pa istraživači pretpostavljaju da su ove poruke namenjene za kratki domet ili specifične situacije. Ipak, potpuna funkcija i biologija ovih poziva još uvek nisu razjašnjeni — nisu poznati proizvođači (mužjaci, ženke ili mladunci), prostorna rasprostranjenost poziva, niti direktna veza sa ponašanjima poput hvatanja plena.
Šta sledi
Autori studije naglašavaju potrebu za širim i osetljivijim snimanjem na različitim lokacijama i godišnjim dobima kako bi se odredilo koliko je ovaj ultrazvučni repertoar rasprostranjen i koja mu je tačna funkcija. Otkrivanje celog registra vokalizacija kod Weddell foke podseća nas da naša čula i standardna mernа oprema mogu propustiti značajne delove „razgovora" u prirodi.
Zaključak: Weddell foke koriste skriveni, sintisajzer-sličan akustični kanal koji većinu ljudi prirodno ne može čuti — otkriće koje otvara nova pitanja o komunikaciji i navigaciji morskih sisara.
Pomozite nam da budemo bolji.
