Sažetak: Državni program iz 1983. promovisao je mulj kao besplatno i bezbedno đubrivo uprkos ranijim upozorenjima o dioksinu i drugim otrovnim supstancama. Veza između mulja i PFAS-a potvrđena je 2016. na farmi Freda Stonea, a potpuna zabrana širenja doneta je tek 2022. Posledice uključuju stotine kontaminiranih parcela, ekonomske gubitke i brojne pravne bitke protiv proizvođača PFAS.
Decenijama Upozorenja: Kako Je Državni Program Širio Toksični Mulj Pre PFAS Krize
Fred Stone, owner of Stoneridge Farm in Arundel, lost most of his dairy cows when he learned about the high levels of PFAS on his farm. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
Na sastanku proizvođača 1983. godine u jugozapadnom Mainu predstavljen je mulj — nusproizvod prerade otpadnih voda koji je državni program promovisao kao bezbedno i besplatno đubrivo za farme. Ta odluka oblikovala je poljoprivredu u državi decenijama, uprkos ranijim upozorenjima o toksičnim supstancama u materijalu.
Fred Stone, owner of Stoneridge Farm in Arundel, lost most of his dairy cows when he learned about high PFAS levels on his farm. Stone currently has about 30 Brown Swiss and Holsteins that he shows. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
Rani početci i praznine u nadzoru
Država je od 1983. aktivno promovisala razbacivanje mulja; papirne fabrike i komunalne stanice slale su kvartalne izveštaje o samonadzoru, a dozvole su tvrdile da mulj neće zagađivati vodu niti predstavljati zdravstveni rizik. Međutim, testiranje je bilo ograničeno na teške metale i nekoliko drugih supstanci prema federalnim standardima, dok su mnogi otrovni spojevi ostali van sistema nadzora.
Fred Stone, owner of Stoneridge Farm in Arundel, rubs the nose of one of his show cows. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
Dioksin: Prvo veliko upozorenje
Godine 1986. državni toksikolog Robert Frakes otkrio je dioksin u poljima na kojima je korišćen mulj i upozorio da se ne konzumira mleko i meso sa kontaminiranih zemljišta. Iako je država iste godine uvela ograničenja za dioksin, bila su blaža od onih koje je Frakes predlagao, a neki laboratorijski nalazi su kasnije ocenjeni kao nepouzdani.
Norm Labbe, former superintendent of the Kennebunk, Kennebunkport & Wells Water District, stands by the granular activated carbon system on Kimball Lane to treat PFAS contamination from the water supply. Labbe is also the one who notified dairy farmer Fred Stone of high levels of PFAS on his property. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
„Bio sam zatečen pritiskom industrije i politike koji su umanjivali naše preporuke“, rekao je Frakes u sećanju na rad iz osamdesetih i ranih devedesetih.
Politički i industrijski pritisci
Frakes je tvrdio da su tadašnji guverner i lobisti papirne industrije marginalizovali njegove preporuke, zbog čega je 1993. dao otkaz. Otkrivanje dioksina navelo je pojedine proizvođače, kao što je S.D. Warren (danas Sappi), da obustave širenje mulja zbog javnog pritiska i rizika po ugled.
Fred Stone stands by the six tanks in his home filter system that he had installed in 2017 after he learned about high levels of PFAS on his farm. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
Širenje mulja i lokalni otpor
Zabrana odlaganja mulja u okean (Ocean Dumping Ban Act, 1988) dodatno je pojačala potrebu za kopnenim odlaganjem, pa su objekti za kompostiranje poput Hawk Ridgea postali veliki primaoci mulja. Lokalni stanovnici su se dugo žalili na mirise i mogućnost zagađenja; neke zajednice su usvojile strože lokalne mere protiv širenja.
Third-generation dairy farmer Fred Stone stands on a windrow looking at other windrows, compost piles of the 130 contaminated dairy cows he had to kill after learning about the high levels of PFAS on his farm. The area is destined to become a solar array in several years. Photo by Linda Coan O’Kresik of the Bangor Daily News.
Pojava PFAS i presuda tek 2016.
PFAS — „večne“ hemikalije korišćene u peni za gašenje, tekstilu i posuđu — počele su da privlače pažnju 2000-ih zbog uočene toksičnosti i otpornosti na razgradnju. Veza između mulja i PFAS-a potvrđena je tek 2016. kada su na farmi Freda Stonea u Arundelu otkriveni visoki nivoi PFAS u zemljištu, vodi i mleku. To otkriće je dovelo do niza daljih ispitivanja i otkrivanja zagađenja na stotinama lokacija.
Kraj programa i posledice
Maine je konačno zabranio širenje mulja i komposta od mulja 2022. — više od tri decenije nakon prvih upozorenja o dioksinu. Do tada je mulj bio rasut na preko 1.000 lokacija; državna ispitivanja otkrila su nebezbedne nivoe PFAS na preko 100 farmi i 500 stambenih parcela. Posledice uključuju gašenje poslova, prisilni zakol stoke, pokopane stoke, zdravstvene zabrinutosti i brojne parnice protiv proizvođača PFAS.
Lekcije i pitanje odgovornosti
Ovaj slučaj ilustruje šire probleme u upravljanju hemikalijama: praznine u testiranju, oslanjanje na samonadzor industrije, politički i ekonomski pritisci koji odlažu regulatorne mere, i nedostatak savezne regulative koja bi olakšala ranije intervencije. Aktivisti i naučnici ukazuju da je hitno potrebna snažnija kontrola i transparentnost u upravljanju industrijskim otpadom.
Primeri njihovih sudbina: Fred Stone je izgubio stoku i suočio se sa dugoročnim zagađenjem svog imanja; Tim Leary iz Sacoa izbegao je te posledice zahvaljujući savetima lokalnih radnika i današnje farme posmatraju kao primer opreza. Više tužbi protiv proizvođača PFAS i dalje je u toku.
Ovaj tekst na osnovu izveštavanja Bangor Daily News i Maine Monitor-a prikazuje kako su decenije upozorenja o mulju bile zanemarene i kakve su dugoročne posledice po zajednice.
Pomozite nam da budemo bolji.
