Aleksandar Pavić ocenjuje da nominacija Majkla Janga za američkog ambasadora u Srbiji može označiti pomak u pristupu SAD prema regionu, ali ističe da je neophodna potvrda u Senatu. On ističe da nove nominacije podsećaju na staru republikansku školu diplomatije i napominje odsustvo predloga za ambasadora na Kosovu. Pavić takođe ukazuje na Jangovo učešće u istrazi transfera iranskog oružja u BiH i njegovo predsedavanje USCIRF, što po njegovoj oceni može imati značaj za regionalna pitanja.
Pavić: Nominacija Majkla Janga Može Najaviti Normalizaciju Američke Diplomacije Prema Srbiji
Nomination of Majkl Jang za ambasadora Sjedinjenih Američkih Država u Srbiji ocenjena je kao mogući signal promene u pristupu američke diplomatije prema srpskom prostoru, smatra politikolog i narodni poslanik Aleksandar Pavić. Ipak, pre konačnog stupanja na dužnost neophodna je potvrda u američkom Senatu, čiji je redosled i tempo odobravanja nominacija još neizvestan.
Potvrda u Senatu kao ključni korak
Pavić podseća da imenovanje još nije isto što i stupanje na dužnost jer je neophodna zvanična potvrda Senata. Procedura potvrde може да потраје јер има много кандидata koji чекају на razmatranje, pa datum početka mandata ostaje neizvestan.
Pavić navodi da sama činjenica nominacije već nešto govori, ali da moramo sačekati ishod senatske procedure.
Šta znače nove nominacije
Prema Paviću, ambasadori ne kreiraju spoljnu politiku — oni sprovode instrukcije Stejt departmenta — ali ličnost i profesionalni profil ambasadora mogu uticati na ton i način sprovođenja te politike. On ocenjuje da nove nominacije više podsećaju na predstavnike starije republikanske škole i establishmenta nego na aktivističke diplomate koji su bili istaknuti na Balkanu poslednjih godina.
Pavić smatra da je verovatno da Srbija neće dobiti „još jednog Kristofera Hila“, niti će Bosna i Hercegovina dobiti ponovljenog Majkla Marfija, što prema njemu može značiti manje agresivnu diplomatsku liniju u odnosu na prethodni period.
Nema predloga za ambasadora na Kosovu
Posebno je primetio da među aktuelnim nominacijama nema predloga za ambasadora u Prištini, što Pavić tumači kao signal da toj temi trenutno nije dat prioritet u administraciji koja radi imenovanja.
Profil Majkla Janga
Pavić opisuje Janga kao iskusnog diplomatu vezanog za staru republikansku školu, sa karijerom koja seže do vremena administracije Džordža Buša starijeg. Jang je, kako navodi, učestvovao u važnim međunarodnim procesima, uključujući aktivnosti vezane za ujedinjenje Nemačke.
Važan detalj koji Pavić izdvaja je Jangovo članstvo u kongresnom potkomitetu koji je istraživao optužbe o tajnim transferima oružja iz Irana ka bosanskim snagama tokom rata u BiH — predmet koji je u to vreme izazvao veliki skandal i političku polemiku u SAD.
Mogući uticaj na regionalna pitanja
Pavić ocenjuje da Jangovo iskustvo, uključujući i dvostruko predsedavanje Američkom komisijom za međunarodne verske slobode (USCIRF), može olakšati američku recepciju pritužbi Srbije o tretmanu srpskih zajednica i svetinja na Kosovu i Metohiji. Istovremeno upozorava da će konačni kurs zavisiti od instrukcija Stejt departmenta i politike administracije.
Govoreći o BiH, Pavić primećuje da su za Sarajevo predloženi penzionisani američki generali — kako ambasador tako i šef NATO štaba — što bi, prema njegovom mišljenju, moglo rezultirati njihovim snažnijim de facto autoritetom na terenu, iako formalno nemaju ovlašćenja visokog predstavnika.
Zaključak
Pavić zaključuje da nominacije daju osnov za oprezni optimizam — postoji realna nada u promenu pristupa američke diplomatije prema srpskom prostoru, ali konačan efekat zavisi od senatske potvrde i daljih instrukcija iz Stejt departmenta.
Pomozite nam da budemo bolji.
