Kalifornijski vukovi češće ciljaju goveda — stoka pokazuje znatno povišen hronični stres

Dve nove studije UC Davis otvaraju jasniju sliku sukoba između vukova i stočarstva na severoistoku Kalifornije: vukovi u tom području češće koriste goveda kao izvor hrane nego divlju jelad, a stoka koja deli teritoriju sa vukovima ima znatno povišene pokazatelje hroničnog stresa.

Ishrana vukova: više goveda nego divljač

Istraživači su tokom leta 2022. i 2023. prikupljali uzorke izmeta (scat) iz pakova Lassen i Harvey. Analiza DNK pokazala je da 72% uzoraka sadrži DNK goveda — što znači da su goveda bila najčešći nalazi u analiziranim uzorcima (86% u 2022. i 55% u 2023.). Uzorci iz 2022. potiču pretežno iz Lassen paka, dok su 2023. uključivali i uzorke iz novoformiranog Harvey paka.

Autori napominju da prisustvo DNK goveda u izmetu može poticati i od direktne depredacije i od iskorišćavanja lešina: „Bilo da je reč o iskorišćavanju lešina ili o depredaciji, to je ogroman deo ishrane vukova,“ rekla je Tina Saitone, jedna od vodećih autorki studije.

A gray wolf captured on a game camera approaching a bull in June of 2023. (Image via Tina Saitone and Kenneth Tate, UC Davis)

Manjak divljeg plena i ljudski oblikovani pejzaži

Vukovi u Kaliforniji žive u pejzažima snažno oblikovanim ljudskim aktivnostima i imaju ograničen izbor divljih parnjaka u poređenju sa drugim regionima Severne Amerike. Mule deer (divlji jelen) su jedini značajniji divlji izvor hrane u tom području, ali su njihova stanja opala od 1970-ih — jelen se pojavio u samo 45% analiziranih uzoraka, znatno ređe nego goveda.

Hronični stres kod goveda

Druga studija, objavljena u Ecology and Evolution, merila je nivo kortizola u dlaci repa goveda (tail-hair)—metoda koja odražava kumulativni, hronični stres. Stada koja su živela u područjima sa vukovima imala su u proseku 58% više kortizola u odnosu na kontrolna stada bez prisustva vukova — značajna fiziološka razlika.

„Ovo potvrđuje da smrt ili depredacija nisu jedini uticaj. Za goveda, život među vukovima predstavlja hronično stresno iskustvo,“ istakla je Saitone.

Posledice za stočare i dalje istraživanje

Istraživači upozoravaju da troškovi prisustva predatora prelaze samo direktne gubitke zbog napada: hronični stres može uticati na reprodukciju i prinos, što direktno pogađa prihode rančera. Saitone navodi da je naredni korak utvrđivanje da li povišen stres dovodi do nižih stopa začeća kod krava — zabrinutost koju stočari dugo ističu, ali koja zasad nije potvrđena direktnim biološkim dokazima.

Stevi Vanderzwan, associate specialist and laboratory manager, preparing a scat sample for DNA extraction in the mammalian Ecology and Conservation Unit of the UC Davis Veterinary Genetics Laboratory. (Image courtesy of Don Preisler, UC Davis)

Autori studija i finansiranje: PLOS One studiju potpisuju Kenneth W. Tate i Benjamin J. Sacks (UC Davis), uz podršku Russell L. Rustici Rangeland and Cattle Research Endowment i California Cattle Council. Ecology and Evolution studiju je kao korespondent potpisala Christina Nord; među autorima su Alexander Pritchard, Rosemary A. Blersch, Brenda McCowan, Jessica J. Vandeleest i Kenneth W. Tate, a finansiranje su obezbedili Western Sustainable Agriculture Research and Education i Russell L. Rustici Rangeland and Cattle Research Endowment.

Napomena: vukovi su u Kaliforniji priznati kao ugrožena vrsta na državnom i saveznom nivou; prvi potvrđeni povratak vuka u državu zabeležen je 2011. nakon skoro jednog veka odsustva, a lokalne vlasti procenjuju najmanje devet aktivnih pakova u državi.

Širi kontekst: Ova zapažanja su važna za diskusije o reintrodukciji predatora, upravljanju divljim vrstama i merama za smanjenje konflikta između konzervacionih ciljeva i održivosti stočarstva.