Istraživači sa University of California, Riverside otkrili su gljivičnu DNK i unutrašnje granajuće strukture gljiva u listovima pustinjske mahovine iz Mojave i Sonoran pustinja. Nalaz, objavljen u New Phytologist, ukazuje na mogućnost simbioze koja bi mogla pomoći da se objasni kako su biljke pre oko 470 miliona godina kolonizovale kopno. Rezultati su važni i za očuvanje biokrstova, ranjivih ekosistema koji skladište veliki deo ugljenika u sušnim regionima.
Otkrivene Gljive Unutar Pustinjske Mahovine: Mogla Bi Objasniti Kako Su Biljke Došle Na Kopno
Photo Credit: Kian Kelly / UCR
Tim istraživača sa University of California, Riverside otkrio je prisustvo gljivične DNK i unutrašnjih, granajućih gljivičnih struktura u listovima mahovine prikupljene iz biokrstova pustinja Mojave i Sonoran. Ovaj neočekivani nalaz, objavljen u časopisu New Phytologist, može promeniti način na koji naučnici razmišljaju o ranoj evoluciji kopnenih biljaka i o sposobnosti mahovina da prežive ekstremne uslove.
Zašto je otkriće važno
Mikorize su obično povezane sa višim biljkama i njihovim korenima. Pronalazak sličnih gljivičnih struktura unutar listova mahovine — biljaka koje nemaju prave korene — iznenađuje i sugeriše mogućnost specifične unutrašnje veze ili čak simbioze. Ako se dokaže da postoji razmena hranljivih materija, to bi moglo pomoći da se objasni kako su preci biljaka pre oko 470 miliona godina prešli sa mora na kopno.
Gde su uzorci prikupljeni i šta su istraživači radili
Istraživači su prikupljali mahovinu iz raznih staništa u Kaliforniji, uključujući surove biokrstove u Mojave i Sonoran pustinjama i vlažnije lokacije radi poređenja. Analize DNK pokazale su prisustvo mikoriznih rodova unutar biljnih tkiva iz suhih staništa, a sastav gljiva u pustinjskoj mahovini razlikovao se i od mahovine iz umerenijih zona i od okolnog tla.
Metode i ograničenja
Da bi isključili mogućnost spoljne kontaminacije, tim je upotrebio mikroskopiju i specifično plavo bojilo koje se vezuje za gljive. Posmatrane su granajuće, drvenaste strukture unutar listova koje podsećaju na arbuskulne forme poznate iz mikoriznih odnosa u korenu. Ipak, istraživači još nisu potvrdili direktnu razmenu hranljivih materija između mahovine i gljiva — za to su potrebna dalja ispitivanja.
Implikacije za ekologiju i očuvanje
Biokrstovi igraju ključnu ulogu u sušnim ekosistemima: štite tlo od erozije, podržavaju biodiverzitet i skladište ugljenik. Procene navode da regioni sa ograničenom vodom zauzimaju oko 45% kopnene površine Zemlje, a biokrstovi mogu pokrivati do 70% tih područja. Mahovine same navodno apsorbuju približno 6,4 milijarde tona ugljenika godišnje, ali su ovi ekosistemi ugroženi — biokrstovi bi mogli izgubiti do 39% površina u narednih 45 godina zbog porasta aridnosti.
Bolje razumevanje mogućih partnerskih odnosa između mahovina i gljiva može pomoći u razvoju strategija za očuvanje i obnovu biokrstova, što je važno za lokalne zajednice, biodiverzitet i klimatsku stabilnost regiona.
„Pustinja je puna stvari koje ljudi zanemaruju. Ponekad su najveća iznenađenja ona koja tiho rastu pod našim nogama,“ rekao je doktorant Kian Kelly.
Napomena: Nalaz je značajan, ali preliminaran. Potrebna su dodatna istraživanja da bi se potvrdila funkcionalna simbioza i razumela uloga ovih gljiva u fiziologiji mahovina.
Pomozite nam da budemo bolji.
