U.S. Fish and Wildlife Service predlaže da se nutrije stave na jelovnik kao jedna od mera za kontrolu invazivne populacije koja razara močvare u SAD. Nutrije, poreklom iz Južne Amerike, pre vremena kontrole oštetile su oko 102.585 hektara u Luizijani. Meso se opisuje kao blagog ukusa, slično zecu ili tamnoj ćuretini, ali agencija i stručnjaci upozoravaju da konzumacija nije zamena za sistemske mere zaštite i obnovu staništa.
Spasite Močvaru, Propržite Nutriju: Američka Agencija Predlaže Netipičan Način Borbe Protiv Invazivaca
Photo Credit: iStock
U okviru Nacionalne nedelje posvećene invazivnim vrstama, U.S. Fish and Wildlife Service je pokrenuo neuobičajenu, ali praktičnu preporuku: uvrstiti nutriju na jelovnik kao jednu od mera za kontrolu njihove populacije.
Zašto su nutrije problem?
Nutrije (Myocastor coypus) potiču iz Južne Amerike i unesene su u SAD zbog trgovine krznom krajem 1800-ih. Kada se tržište srušilo sredinom XX veka, mnoge su puštene ili pobegle u prirodu, što je dovelo do širenja divljih populacija.
Ovi veliki poluvodeni glodari jedu velike količine biljne mase i rovokopačkim aktivnostima narušavaju strukturu močvarnog tla. Prema proceni Louisiana Department of Wildlife and Fisheries, pre uvođenja programa kontrole nutrije su oštetile oko 102.585 hektara. Fish and Wildlife Service upozorava:
"Njihovo neprestano griženje i rovokopačke aktivnosti uništavaju biljke koje drže močvare stabilnim, što dovodi do erozije, gubitka staništa i močvara koje liče na prizor iz filmske katastrofe."
Zašto je to važno za ljude i prirodu?
Močvare upijaju poplavne vode, smanjuju eroziju, filtriraju zagađivače i podržavaju ribarstvo i lokalne privrede. Kada invazivne vrste naruše ove funkcije, zajednice gube prirodne barijere protiv oluja i porasta nivoa vode.
Meso nutrije: opcija, a ne čarobni lek
Agencija navodi da je meso nutrije "malo masno, blagog ukusa i podseća na zeca" ili na tamno meso ćuretine. Louisiana Department of Wildlife and Fisheries je čak podelio recepte za gumbo, jambalaya i sporo kuvane varijante (Crock-Pot).
Iako konzumacija invazivnih vrsta može pomoći smanjenju pritiska na staništa i podržati lokalne ekonomije koje se bave njihovim uklanjanjem, to nije potpuni odgovor na problem invazivnih vrsta. Uspostavljanje efektivnih programa kontrole, nadzor i obnova staništa ostaju ključni.
Bezbednost i zakon
Svako ko razmišlja o korišćenju invazivnih životinja za hranu mora da: poštuje lokalne propise, bude siguran u identifikaciju vrste (nutrije mogu ličiti na dabrove ili močvarne pacove), i pravilno pripremi meso kako bi se smanjio rizik od bolesti. Nutrije imaju karakteristične narančaste sekutiće i rep koji podseća na dug, valjkasti rep, što pomaže u razlikovanju od dabra (dabrovi imaju pljosnati rep).
Slične inicijative
Slične kampanje podsticale su konzumaciju drugih invazivnih vrsta gde je to bezbedno i legalno, poput lionfish-a u zapadnom Atlantiku, evropskih zelenih rakova i azijskih obalnih rakova u nekim regionima, kao i divljih svinja i određenih invazivnih vrsta riba.
Zaključak: Predlog U.S. Fish and Wildlife Service je praktična i simbolična poruka: u kombinaciji sa zakonima, naučnim nadzorom i programima obnove, uključivanje hrane u strategiju kontrole invazivnih vrsta može doprineti očuvanju osetljivih močvarnih ekosistema.
Pomozite nam da budemo bolji.
