Ljiljana Smajlović ocenjuje da doživljavanje Ratka Mladića kao junaka ne mora značiti glorifikaciju ratnih zločina i da se može kritički odnositi prema presudama Haškog tribunala bez njihovog negiranja. Ona ističe da priznanje uloge Mladića u odbrani Srba ne opravdava ubistva ratnih zarobljenika, pozivajući se na dostupne sudske dokumente i izveštaje o Srebrenici. Smajlovićeva takođe naglašava razliku između poređenja i izjednačavanja istorijskih događaja i pohvalila je dostojanstven ispraćaj tela u Srbiju.
Ljiljana Smajlović: Možete Reći Da Je Mladić Junački Branio Srbe, A Da To Nije Glorifikacija Zločina
© РТ Балкан
Novinarka Ljiljana Smajlović iznela je u emisiji "Relativizacija" stav da percepcija Ratka Mladića kao heroja ne mora automatski da znači veličanje ratnih zločina. Gostujući na televiziji K1, Smajlovićeva je ukazala na duboke podele u javnosti i pozvala na razliku između priznavanja uloge pojedinca u ratu i opravdavanja zločina koje su počinile jedinice kojima je komandovao.
Prema njenim rečima, ne postoji jedinstven "ispravan" narativ o Mladiću: za neke je on junak, za druge zločinac.
"Rekla bih da nema jednog ispravnog narativa. Ratko Mladić je, ja volim da kažem, antiheroj građanskog rata. U građanskom ratu, za jedne ste junak, za druge zločinac,"
Smajlovićeva podvlači da neslaganje sa pojedinačnim presudama ne znači automatsko nepriznavanje Haškog tribunala. Napomenula je i da je čak i predsedavajuća sudija Žalbnog veća imala rezervu prema jednoj od presuda, što, po njenom mišljenju, daje prostor za kritičku raspravu o radu te institucije.
"Ne može se nikoga optužiti da ne priznaje Haški tribunal samo zato što se ne slaže sa nekom presudom i zato što ističe da se ni predsedavajuća sudija Žalbnog veća radikalno sa tom presudom nije slagala."
Istovremeno, ona jasno naglašava da priznavanje uloge Mladića u odbrani Srba ne opravdava ubijanje ratnih zarobljenika ili druge ratne zločine počinjene pod njegovom komandom.
"Tu se ne glorifikuje ubistvo ratnih zarobljenika ili drugi zločini koje su njegove snage počinile, već se slavi činjenica da je, po mišljenju nekih, on spasao živote mnogih i sačuvao prisustvo Srba na određenim prostorima," objasnila je Smajlovićeva.
Za ilustraciju je pomenula i primer američkog društva koje je posle Građanskog rata podizalo spomenike generalu Robertu Liju — napominjući da postavljanje spomenika ne mora biti isto što i opravdavanje zločina.
Smajlovićeva je takođe odbacila tvrdnje da se ne zna šta se dogodilo u Srebrenici, upućujući na sudske dokumente, izveštaje i izdvojena mišljenja, uključujući rad sudije Nijambe i izveštaj Holandskog instituta, koji, prema njoj, jasno ukazuju na ubistva ratnih zarobljenika i događaje na farmi Branjevo i u školama gde su zarobljenici držani.
"Ne razumem priču da ne znamo šta se desilo. Pročitajte sudiju Nijambe i izveštaj Holandskog instituta. Niko ne može da kaže da ne znamo šta se dogodilo u Srebrenici,"
Ona je naglasila i razliku između poređenja i izjednačavanja istorijskih događaja: sve se može porediti, ali ne sme se nasilno izjednačavati.
Na kraju, Smajlovićeva je komentarisala i način na koji je telo Ratka Mladića dopremljeno u Srbiju, ocenivši da je ispraćaj bio dostojanstven — avion Vlade Republike Srbije i kovčeg prekriven srpskim zastavama, što je po njenom sudu primer dostojanstvenog dočeka i ispraćaja.
Pomozite nam da budemo bolji.
