Analiza drevne DNK otkriva novu genetsku liniju u centralnoj Argentini koja se pojavila pre oko 8.500 godina i ostala glavna komponenta lokalnog nasleđa najmanje 8.000 godina. Studija je obuhvatila DNK 238 uzoraka stare do 10.000 godina i uporedila ih sa još 588 drevnih genoma iz Amerike. Nalaz upućuje na relativnu izolovanost i kulturnu raznolikost lokalnih zajednica, uz kasnije mešanje sa populacijom Pampasa pre ili oko 3.300 godina.
Nova drevna linija ljudi u Argentini otkriva nepoznatu ranu istoriju Južne Amerike
Arheolozi i genetičari otkrili su dosad nepoznatu, drevnu liniju ljudi u centralnoj Argentini koja menja razumevanje ranih naselja na južnom delu kontinenta.
U novoj studiji istraživači su analizirali DNK iz kostiju i zuba 238 domorodačkih jedinki stare do 10.000 godina, čime su broj uzoraka iz centralnog južnog konusa — oblasti koja obuhvata današnju Argentinu, Čile i Urugvaj — povećali više od deset puta. Podaci su upoređeni sa još 588 drevnih genoma iz cele Amerike, koji pokrivaju period od oko 12.000 godina pre sadašnjosti do vremena evropskog kontakta.
Istraživači su se fokusirali na set genetskih markera poznatih kao jednonukleotidni polimorfizmi (SNP), koji omogućavaju utvrđivanje genetskih srodnosti i zajedničkog porekla između uzoraka. Analize su otkrile potpuno novu genetsku liniju koja se pojavila u regionu oko 8.500 godina pre sadašnjosti.
Ova nova linija postala je glavna genetska komponenta centralne Argentine i opstala je najmanje 8.000 godina, stvarajući složenu mešavinu jezika i kultura. Prema nalazima, grupa se kasnije proširila na jug i pomešala sa populacijom Pampasa pre ili oko 3.300 godina, pri čemu je njihova ostavština postala dominantna u toj oblasti.
„Pronašli smo novu liniju — grupu ljudi o kojoj ranije nismo imali informacije — koja je preovladavala kao ključna genetska komponenta najmanje poslednjih 8.000 godina,“ rekao je Javier Maravall López, jedan od autora studije.
Iako su članovi ove grupe povremeno mešali genetiku sa susednim populacijama, delovali su relativno izolovano, što je omogućilo razvoj raznolikih jezika i kulturnih obrazaca — autori studije opisuju to kao „arhipelaški“ razvoj zajednica sličnog porekla ali različitih kultura.
Otkrivanje ove linije baca novo svetlo na demografske i kulturne procese u predistorijskoj Južnoj Americi i otvara pitanja zašto su kretanja i mešanja među starim populacijama bila ograničena. Autori ističu da su potrebna dodatna istraživanja, uključujući uzorkovanje iz drugih regija i detaljniju analizu materijalne kulture, kako bi se razjasnili uzroci dugotrajne izolacije i regionalne diverzifikacije.
Zašto je važno: ovo otkriće pokazuje da je istorija naseljavanja Južne Amerike slojenija nego što se ranije mislilo, sa lokalnim populacijama koje su dugo opstajale i formirale regionalne jezike i kulture pre nego što su se delimično pomešale u kasnijim periodima.
Pomozite nam da budemo bolji.
