Studija u Current Biology otkriva da su drevni Džomon iz japanskog arhipelaga skoro potpuno bili bez Denisovanskog DNK, što ih čini jedinstvenim među istočnoazijskim populacijama. Autori predlažu dve moguće hipoteze: odvojeno poreklo s naknadnim mešanjem ili kasniji priliv Denisovanskog DNK u kontinentalne populacije. Nalaz koristi Denisovanski genom kao marker za praćenje starih migracija i ukazuje na kompleksnu populacionu dinamiku u regionu.
Zašto su drevni Džomon iz Japana jedinstveni — skoro bez Denisovanskog DNK
Neočekivani genetski izuzetak u Istočnoj Aziji
Istraživanje objavljeno u časopisu Current Biology otkriva da su drevni Džomon, populacija koja je naseljavala japanski arhipelag pre otprilike 16.000–3.000 godina pre n.e., gotovo u potpunosti bili bez Denisovanskog DNK — za razliku od drugih istočnoazijskih linija koje nose značajan udeo ovog nasledja.
Analiza starih genoma iz cele Evroazije pokazala je varijabilne nivoe Denisovanskog prisustva: populacije u istočnoj Aziji obično imaju relativno visok udeo, dok zapadnoevroazijske linije imaju mnogo manje Denisovanskog materijala. Ipak, Džomon su u tom pogledu bili izuzetak.
Autori navode da izostanak Denisovanskog DNK kod Džomon sugeriše različite talase migracija i to da su Denisovanci bili retko raspoređeni u nekim delovima regiona.
Tim naučnika izložio je dve glavne hipoteze koje objašnjavaju ovaj neuobičajeni obrazac:
- Odvojeno poreklo i naknadno mešanje: Džomon su mogli poticati od linije koja se delimično razlikovala od kontinentalnih populacija, a kasnije su, u ograničenoj meri, mešani sa grupama koje su nosile Denisovansko nasledje.
- Kasniji priliv Denisovanskog DNK: Kontakt ili događaji koji su unele Denisovansko sekvence u većinu istočnoazijskih populacija mogli su se dogoditi posle izolacije Džomona, pa oni jednostavno nisu učestvovali u tom mešanju.
Autori napominju da su mnogi deljeni Denisovanski segmenti verovatno posledica jednog ili više zajedničkih kontakata koji su uticali na kontinentalne istočnoazijske populacije. Prisustvo ili odsustvo Denisovanskog DNK tako funkcioniše kao moćan marker za rekonstrukciju kretanja i mešanja drevnih populacija.
Stephane Peyregne, ko-supervizor studije: Denisovanski DNK predstavlja moćan marker za rekonstrukciju istorije populacija i pokazuje da je došlo do toka gena iz izvora sa manje ili bez Denisovanske ancestrije, što je razvodnilo Denisovansko prisustvo u ranim istočnim Azijatima.
Otkriće podstiče nova pitanja o obrascima ljudskih migracija u Istočnoj Aziji i o tome koliko su Denisovanci bili rasprostranjeni. Dalja sekvenciranja drevnih genoma, naročito iz regiona između kontinenta i japanskog arhipelaga, pomoći će da se razjasne vremenski okviri i putevi kontakata.
Pomozite nam da budemo bolji.
