Istraživači sa Swinburne University of Technology koriste gljivu Penicillium chrysogenum i usitnjenu poliuretansku peno iz starih dušeka kako bi stvorili lagani, vatrootporan izolacioni materijal. Gljiva formira naslage kalcijum-karbonata koje se sjedinjuju s penom i daju čvrstu strukturu. Materijal je izdržao temperature bliske 1.832 °F (≈ 1.000 °C), a moguća upotreba obuhvata izolaciju, panele i 3D-štampane komponente.
Gljive pretvaraju stare dušeke u vatrootpornu izolaciju
The new material withstood temperatures approaching 1,832 degrees Fahrenheit.
Kupovina novog dušeka često je stresna – ali šta raditi sa starim? Stari dušeci nisu samo nezgodni za odlaganje, već predstavljaju i ozbiljan ekološki problem.
Problem otpada od dušeka
Iako sadrže i do 75% materijala koji se može reciklirati, procenjuje se da se u SAD svakog dana odbaci oko 50.000 dušeka. Kada završe na deponijama, ovi glomazni predmeti mogu ostati stajaći i do 120 godina. Zbog razmera problema postoji i organizacija Mattress Recycling Council posvećena reciklaži dušeka.
Nova metoda: biologija + otpad
Prema studiji objavljenoj u časopisu Scientific Reports, istraživači sa Swinburne University of Technology u Australiji razvili su postupak kojim se usitnjena poliuretanska pena iz starih dušeka pretvara u lagani, ekološki prihvatljiv i izuzetno toplotno otporan gradbeni materijal uz pomoć gljive Penicillium chrysogenum.
Photographic and microscopic analysis of mattress waste before and after treatment. (a) Shredded mattress waste, (b) Optical image of mycelium-based bio-composites derived from recycled mattress waste, (c) Scanning electron micrograph of the mycelium-based bio-composites. Credit:Scientific Reports
„Dušeci su izdržljivi, glomazni i često završe na deponijama,“ rekao je koautor studije i hemijski inženjer The Nguyen. „Kroz prirodne biološke procese možemo dati ovom otpadu drugi život.“
Istraživači su uzgajali spore P. chrysogenum i pomešali ih sa usitnjenom poliuretanskom penom prikupljenom iz starih dušeka. Kako su hifovi gljive rasli, vezivali su delove pene i istovremeno stvarali prirodne naslage kalcijum-karbonata. Ti mineralni slojevi srasli su sa penom i oblikovali čvrstu, ali laganu masu koja služi kao izolacija.
Materijal je prošao testove otpornosti na toplotu i izdržao je temperature bliske 1.832 °F (≈ 1.000 °C), što ga čini izuzetno otpornim na vatru u poređenju sa standardnim izolacionim materijalima.
„Materijal se pokazao dobro kao izolator, sa sposobnošću blokiranja toplote vrlo bliskom komercijalnim izolacionim proizvodima koji se već koriste u domovima i zgradama,“ objasnio je Nguyen.
Moguće primene i dalje smernice
Tim smatra da bi uz dalji razvoj ovaj pristup mogao dovesti do proizvodnje:
- vatrootporne izolacije za zgrade,
- laganih građevinskih panela,
- komponenti za 3D-štampanu gradnju.
Metoda predstavlja primer kako se spajanjem biologije i industrijskog otpada može dobiti niskouticajno, održivo rešenje koje smanjuje količinu otpada i daje vrednost materijalima koji bi inače završili na deponiji.
„Naš rad pokazuje kako kombinacija biologije i otpadnih materijala, uz primenu duboke proizvodne nauke, može dovesti do pametnih, niskouticajnih rešenja koja unapređuju životnu sredinu i živote ljudi,“ zaključio je Nguyen.
Pomozite nam da budemo bolji.
