Studija zasnovana na fosilima sa nalazišta Dry Mesa (Kolorado) pokazuje da su mladunci sauropoda mogli predstavljati glavni i lako dostupan izvor hrane za grabljivce u doba jure. Zbog sporog rasta i izostanka roditeljskog nadzora, mladunci su bili ranjivi i brojni u ekosistemu. To obilje plijena moglo je smanjiti selekcioni pritisak na razvijanje snažnih lovnih adaptacija kod vrhunskih grabljivaca kasne jure, dok je kasniji pad sauropoda doveo do evolucije većih i snažnijih predatora kao što je T. rex.
Mali džinovi kao „brza hrana“: Kako su mladunci sauropoda hranili grabljivce Jure
Baby Giants Were The Fast Food of The Jurassic, Study Reveals
Nova analiza trofičke mreže iz perioda jure sugeriše da su mladunci dugovratih sauropoda predstavljali ključan i lako dostupan izvor hrane za lokalne predatorske vrste. Rekonstrukcija ishrane zasnovana na fosilnim podacima pokazuje da su neodrasli sauropodi mogli gotovo sami da održe populacije grabljivaca u nekim zajednicama.
Sauropodi, sa svojim masivnim telima, izuzetno dugim vratovima i repovima, spadaju među najpoznatije dinosaure i u toj grupi su najveće kopnene životinje koje su ikada koračale Zemljom. Međutim, rast do te ogromne veličine bio je spor i većina jedinki nije doživljavala odraslo doba — što je ostavljalo obilje ranjivih mladunaca.
An illustration of one of the food webs, with arrows pointing towards each animal's food sources. (Morrison et al.,Bull. N.M. Mus. Nat. Hist. Sci.2026)
Istraživanje, sprovedeno na uzorku fosila sa nalazišta Dry Mesa Dinosaur Quarry u Koloradu (SAD) — lokaliteta starog oko 150 miliona godina koji sadrži na hiljade ostataka brojnih vrsta — izgradilo je detaljnu trofičku mrežu zasnovanu na poznatim podacima o ishrani.
Analiza je pokazala da su sauropodi imali znatno više veza u mreži ishrane od druge velike grupe biljojeda — ornititiških dinosaurusa (Ornithischia). Razlog je verovatno u tome što su predstavnici Ornithischia često imali dodatne odbrambene osobine (npr. bodlje ili oklop), dok su mladunci sauropoda bili relativno nezaštićeni i, prema dostupnim dokazima, verovatno napušteni nakon izleganja.
Subscribe to ScienceAlert's free fact-checked newsletter
„Samom veličinom bilo bi teško da sauropodi čuvaju svoja jaja bez da ih oštete, a dokazi ukazuju da su, poput današnjih mladunaca kornjača, mladi sauropodi često ostajali bez roditeljske brige,“ navodi Cassius Morrison, paleoekolog sa University College London.
Autori studije zaključuju da je to obilje mladunaca moglo da utiče na evolutivni pritisak nad predatorskim linijama: vrhunski grabljivci kasne jure, poput Allosaurus-a ili Torvosaurus-a, mogli su da se održe bez razvijanja ekstremnih lovnih adaptacija. Nasuprot tome, u periodima kada je broj sauropoda opao — npr. u doba Tyrannosaurus rex-a — selekcioni pritisci su favorizovali veće, snažnije predatorske vrste sa boljim vidom i izuzetnom snagom ugriza.
„Apsolutni predatori kasne jure verovatno su imali lakši pristup hrani nego njihov daleki naslednik T. rex,“ kaže William Hart, paleontolog sa Hofstra University.
Rad je objavljen u New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin. Iako studija ne tvrdi da je situacija identična na svim nalazištima iz jure, ona jasno pokazuje kako obilje jednog tipa plena — u ovom slučaju mladunaca sauropoda — može oblikovati ekosistem i evoluciju predatora.
Šta sledi? Autori pozivaju na dalja istraživanja različitih lokaliteta i vremenskih perioda kako bi se utvrdilo koliko su opšti ovi obrasci i na koji način su lokalne okolnosti (klima, vegetacija, gustoća populacija) uticale na dinamiku plena i predatora.
Pomozite nam da budemo bolji.
