Sažetak: Novo istraživanje 3D-dizajnera Cicera Moraesa koristi MakeHuman i Blender kako bi prikazalo da bi otisak stvarnog trodimenzionalnog tela na tkanini bio znatno izobličen u odnosu na ono što vidimo na Turinskom pokrovu. Simulacije podržavaju raniju hipotezu Waltera McCronea da je slika verovatno srednjovekovni umetnički rad, možda izveden preko niskog reljefa. Rad je objavljen u časopisu Archaeometry i ističe važnost tehničke analize pri tumačenju relikvija.
Verni Vide Isusovo Lice Na Turinskom Pokrovu — Novo 3D-Istraživanje Kaže Drugo
The Face on the Shroud of Turin Isn’t HumanStefano Guidi - Getty Images
Turinski pokrov vekovima izaziva interesovanje vernika, istoričara i naučnika. Na tkanini se nazire lice i telo odraslog muškarca s dugom kosom i bradom — motiv koji podseća na tradicionalne prikaze Isusa Hrista. Dok obris postaje posebno upečatljiv u fotografskom negativu, pitanje ostaje: kako je taj prikaz nastao?
When viewed as a photographic negative, the detailed depiction of a human man on the Shroud of Turin is apparentWikimedia Commons
Šta je novo?
Brazilac Cicero Moraes, 3D-dizajner i istraživač, primenio je softver otvorenog koda da testira hipotezu da slika nije direktan otisak tela, već umetnički rad stvoren pomoću niskog reljefa ili tehnikom slikanja. Moraes je u programu MakeHuman kreirao model muškarca (≈33 godine, mršav, ≈1,80 m), preneo ga u Blender i simulirao kako tkanina leži preko trodimenzionalne figure naspram niskog reljefa.
Illustration from Cícero Moraes’Image Formation on the Holy Shroud—A Digital 3D ApproachCícero Moraes
Metod i nalazi
Moraesove simulacije pokazuju da bi otisak dobijen natapanjem tkanine pigmentom preko prave trodimenzionalne glave i tela bio znatno izobličen, snažniji i drugačijih proporcija nego što je slučaj na Turinskom pokrovu. Drugim rečima, ako bi platno zaista dobilo otisak od pune trodimenzionalne figure, oblik i deformacije na tkanini bili bi drugačiji od onih koji se vide na pokrovu.
Images from Moraes’ video demonstrating the flattening of a face on a cloth, comparing it to the famous Death Masks of MycenaeCicero Moraes
Autor pritom navodi praktičan primer: ako obojite kuglu i obavijete je tkaninom, razvijeni otisak neće izgledati kao glatka zaobljenost kugle, već kao izobličeni, spljošteni odraz trodimenzionalnog oblika. Slične efekte je lako reproducirati i jednostavnim eksperimenatom — prekriti lice obojenom tečnošću i pritisnuti tkaninu ili ubrus preko njega.
Povezanost s ranijim teorijama
Moraesovo istraživanje praktično potvrđuje stariju tezu naučnika Waltera McCronea iz 1980-ih da slika na pokrovu može poticati iz srednjovekovnog umetničkog postupka — tzv. "inspirisanog slikanja" pomoću niskog reljefa ili direktne slikarske tehnike, a ne iz neposrednog kontakta sa telom.
Još je u 16. veku Jean Calvin sumnjao u autentičnost pokrova, navodeći biblijske i istorijske razloge za skepsu: zašto evanđelisti ne spominju takav otisak i kako bi po jevrejskom običaju telo bilo umotavano u više tkanina, a ne u jedan jedinstveni sudar.
Zaključci i implikacije
Članak koji sadrži rezultate Moraesovih simulacija objavljen je u časopisu Archaeometry i navodi korišćeni softver otvorenog koda. Autor zaključuje da je slika na Turinskom pokrovu verovatnije proizvod srednjovekovne umetničke prakse nego neposredan otisak umirućeg čoveka. Ovaj tehnički utemeljen nalaz ne dokazuje nameru stvaralaca (pobožan falsifikat, umetnički izraz ili nešto između), ali pruža jasnu metodološku kritiku ideje da je prikaz nastao direktnim kontaktom sa telom.
Bez obzira na verska uverenja, istraživanje je primer kako moderne digitalne metode mogu doprineti razjašnjavanju istorijskih i kulturnih misterija.
Pomozite nam da budemo bolji.
