Sažetak: Analize pokazuju da su pripadnici aurignacijske kulture u Švapskim Alpima pre ~40.000 godina urezivali sistem znakova na kostima i rogovima. Iako nije jasno da li su simboli predstavljali zvuke, struktura i informacijski kapacitet upućuju na sličnost sa veoma ranim mezopotamskim zapisima (Uruk V). Značenje ostaje nepoznato, ali moguće funkcije uključuju beleške o migracijama životinja, sezone parenja, lovačke evidencije ili rituale.
Otkriveni Najstariji Simboli Koji Podsećaju Na Pismo: Lovci-Skupljači Urezivali Kompleksne Znakove Pre 40.000 Godina
These Marks May Be the Oldest Writing System EverPatrick26 - Getty Images
Najvažnije: Analize sugerišu da su rani lovci-skupljači u Švapskim Alpima koristili stabilan sistem znakova sa informacijskim kapacitetom sličnim veoma ranim mezopotamskim zapisima.
Arheolozi su pronašli da su pripadnici aurignacijske kulture pre oko 40.000 godina urezivali složene geometrijske znakove na malim predmetima od kosti, roga i slonovače. Iako ovi simboli nemaju sve karakteristike punopravnog pisma kakvo je bilo kasnije u Mesopotamiji, analiza ukazuje na to da su bili namerni, konvencionalni i da su prenosili informaciju.
Šta su pronašli istraživači
Tim arheologa, predvođen Evom Dutkiewicz iz Muzeja praistorije i ranije istorije u Berlinu i Christianom Bentzom sa Univerziteta Saarland, analizirao je 260 artefakata iz pećina Švapskih Alpa. Korišćenjem specijalizovanih računarskih metoda identifikovali su oko 3.000 geometrijskih znakova—tačke, zareze, krstove i linije—uredno urezanih na figuricama i alatkama.
Struktura i obrasci
Zanimljivo je da nizovi znakova nisu bili nasumični: određene vrste znakova češće se javljaju na prikazima životinja, a druge na ljudskim figurama. Na primer, krstovi su zastupljeni pretežno na animalnim prikazima, dok ih nema na humanoidnim figurama, što može ukazivati na različite funkcije znakova (npr. lovačke evidencije, sezonske oznake ili rituali).
Uporedne analize i informacijski kapacitet
Dutkiewicz i Bentz uporedili su ove aurignacijske zapise sa ranim mezopotamskim protokuneiformnim zapisima (npr. Uruk V, oko 3500. pne). Korišćenjem algoritama za analizu strukture i entropije—pokazatelja koliko novih informacija uvodi svaki simbol—otkrili su da je informacijski kapacitet aurignacijskog sistema bio najbliži najranijim mesopotamskim zapisima, iako kasnija mezopotamska pisma pokazuju veću kompleksnost.
Moguće funkcije znakova
Iako značenje svakog znaka ostaje nepoznato, postoje razumna tumačenja: simboli su mogli beležiti migracije i periode razmnožavanja životinja koje su ljudi lovili, služiti kao lovačke evidencije, označavati ritualne prakse ili imati dekorativnu i identitetsku ulogu. Važno je napomenuti da dekorativna upotreba ne isključuje funkcionalnost—često je pismo i danas istovremeno i ukras i informacija.
Ograničenja i značaj
Autori ističu da se teško, možda i nemoguće, dokazati da su aurignacijski znakovni sistemi imali iste funkcije koje su kasnije imao protocuneiform—ovo drugo se razvilo u sistem koji je predstavljao jezik (sumerijski) u narednih ~1.000 godina. Znakovni nizovi iz Švapskog Aurignaciena bili su po gustini informacija stabilni oko 10.000 godina, a potom u arheološkom zapisu nestaju.
„Naše analize sugerišu da su prvi lovci-skupljači koji su stigli u Srednju Evropu pre više od 40.000 godina već imali kapacitet za stvaranje znakovnog sistema uporedivog sa proto-kuneiformom po potencijalu kodiranja informacija“, pišu Dutkiewicz i Bentz u studiji objavljenoj u PNAS.
Bez obzira na to da li su ti simboli predstavljali zvuke, reči ili konceptualne oznake, nalaz dodatno ruši zastarele stereotipe o „pećinskim ljudima“ i pokazuje visok stepen apstraktnog mišljenja kod ranih Homo sapiensa.
Referenca: Studija objavljena u časopisu PNAS, autori Eva Dutkiewicz i Christian Bentz.
Pomozite nam da budemo bolji.
