Studija iz 2026. objavljena u Environmental DNA otkrila je prisustvo divovske lignje u kanjonima Cape Range i Cloates kod obale Ningaloo koristeći eDNA analize 178 uzoraka sa dubina do 4.540 m. Istraživanje je detektovalo 226 vrsta iz 126 porodica, uključujući 83 nova ili proširena zapisa raspona. Autori ističu da eDNA otkriva bogat, dosad nedovoljno poznat dubokomorski biodiverzitet.
Divovska lignja otkrivena kod Zapadne Australije — prvi put posle više od 25 godina
Giant squid detected in the Cape Range and Cloates submarine canyons in Western Australia.Credit: Schmidt Ocean Institute
Istraživači su u dubokim podvodnim kanjonima pored obale Ningaloo u Zapadnoj Australiji detektovali prisustvo divovske lignje koristeći analize okolišnog DNK (eDNA), navodi nova studija iz 2026. objavljena u časopisu Environmental DNA.
Istraživanje i metodologija
Prvo opsežno eDNA ispitivanje tog područja obuhvatilo je kanjone Cape Range i Cloates u Istočnom Indijskom okeanu, oko 750 milja od Perta. Tim je analizirao 178 uzoraka vode prikupljenih na pet različitih dubina, pri čemu su uzorci uzimani i do 4.540 metara dubine. Metodologija je kombinovala metabarkoding okolišnog DNK, snimke sa daljinski upravljanih vozila (ROV) i klasično prikupljanje uzoraka.
Ključni nalazi
U uzorcima su detektovani DNK tragovi koji odgovaraju 226 vrsta iz 126 porodica. Među njima su 83 zapisa koja autori smatraju novim beleškama za ovo područje ili kao proširenje poznatog raspona vrsta. Zabeleženo je proširenje raspona za sleeper ajkulu, prvi put u Zapadnoj Australiji detektovan je i bezlični faceless cusk-eel, a potvrđeno je i prisustvo velikih dubokih sisara kao što su mala spermatska kita i Cuvierov dubinski kit.
The giant hydroid Branchiocerianthus detected in the Cape Range and Cloates submarine canyons in Western Australia.Credit: Schmidt Ocean Institute
"Pronalaženje dokaza o divovskoj lignji zaista zarobljava maštu ljudi, ali to je samo deo mnogo šire slike," rekla je vodeća autorka studije dr Georgia Nester u intervjuu za WAtoday.
Pre otkrića iz 2026. godine, u Zapadnoj Australiji su postojala samo dve prethodne beleške o divovskoj lignji, bez zabeleženih nalaza duže od 25 godina, navodi dr Lisa Kirkendale iz WA Museum-a. Autori ističu da je ovo prvi zapis divovske lignje detektovan primenom eDNA protokola u tom regionu i najseverniji zabeleženi nalaz u istočnom delu Indijskog okeana.
Širi značaj
Autori upozoravaju da veliki broj eDNA zapisa koje nije moguće lako uskladiti sa postojećim evidencijama ne znači nužno da se radi o potpuno novim vrstama, već ukazuje na to da je biodiverzitet dubokog mora znatno manje istražen nego što se ranije mislilo. eDNA tehnike omogućavaju da jedan uzorak vode pruži informacije o stotinama vrsta odjednom, otvarajući novu eru za istraživanje teško dostupnih dubina.
Napomena: Prema podacima Smithsonian Ocean, najveća ikada zabeležena divovska lignja bila je duga oko 13,1 metar (43 stope). Divovske lignje su rasprostranjene širom svetskih okeana, ali se retko registruju u tropskim i polarnim oblastima.
Pomozite nam da budemo bolji.
