Studija FLI pokazuje da opadanje lipida fosfatidilholina doprinosi slabljenju mitohondrija tokom starenja. Eksperimenti na crvima i analize ljudskog tkiva sugerišu da suplementacija fosfatidilholinom ili holinom može povratiti mlađu, fleksibilniju funkciju mitohondrija. Pad ovog lipida povezan je sa dijabetesom, gojaznošću i lošijim fizičkim i kognitivnim ishodima, a kod žena je naročito izražen oko menopauze. Ipak su potrebne dodatne studije kod ljudi pre kliničkih preporuka.
Ćelije Blede Sa Godinama: Pad Fosfatidilholina Uslabljava Mitohondrije — Ishrana Može Djelimično PomognuTi
The mitochondria (center) is part of the cell machinery. (SciePro/Science Photo Library/Getty Images)
Nova studija istraživača iz Fritz Lipmann Institute (FLI) ukazuje na to da opadanje određenog lipida — fosfatidilholina — doprinosi slabljenju mitohondrija, „energetskih stanica“ u ćelijama, kako starimo. Istraživanje objavljeno u Nature Communications kombinuje rezultate eksperimenata na modelima crva, uzorcima ljudskog tkiva i ćelijskim kulturama.
Mitochondria can be restored to a more youthful state with added phosphatidylcholine, the researchers found. (FLI/Maria Ermolaeva; AI-generated with ChatGPT)
Ključni nalazi
Istraživači su utvrdili da nivoi fosfatidilholina opadaju sa godinama jer se smanjuje proizvodnja proteina koji sintetizuju ovaj lipid. Kao posledica, mitohondrijalne membrane dobijaju manje gradivnih materija, mitohondrije postaju fragmentisanije i gube sposobnost da se spajaju u duže, fleksibilne lance koji ćeliji pomažu u raspodeli energije.
Dysfunctional mitochondria are linked to many age-related diseases. (Danie Franco/Unsplash)
„Bili smo iznenađeni koliko ovaj molekul snažno utiče na strukturu, povezanost i funkciju mitohondrija,“ kaže Tetiana Poliezhaieva, prva autorka studije.
Šta su pokazali eksperimenti
U modelu crva, dodatak fosfatidilholina ili holina (nutrijenta koji se u organizmu pretvara u fosfatidilholin) kroz ishranu vratio je mitohondrije u mlađi, fleksibilniji i funkcionalniji oblik. Analize ljudskih uzoraka su pokazale slične obrasce: niži nivoi fosfatidilholina češći su kod osoba sa dijabetesom i gojaznošću, dok su viši nivoi povezani sa boljim fizičkim performansama (brži hod) i boljim kognitivnim rezultatima.
Subscribe to ScienceAlert's free fact-checked newsletter
Razlike između polova i klinički značaj
Podaci su takođe pokazali da pad fosfatidilholina teče drugačije kod muškaraca i žena: kod muškaraca je opadanje postepeno, dok je kod žena pad izraženiji i oštriji oko doba menopauze. Istraživači napominju da ovaj hemijski disbalans može doprineti smanjenju energije i pojavi hroničnog umora kod neke žene u tom životnom periodu.
Ograničenja i naredni koraci
Iako su rezultati obećavajući, autori upozoravaju da su ljudski organizmi znatno složeniji od crva i da je potrebno više istraživanja da bi se utvrdilo da li suplementacija fosfatidilholinom ili holinom donosi dugoročnu korist ili bezbednost kod ljudi. Sledeći koraci uključuju detaljnije molekularno ispitivanje promena u mitohondrijalnim membranama i kliničke studije koje će proceniti efekte kod ljudi.
Širi kontekst
Malfunkcionisanje mitohondrija povezano je sa nizom oboljenja — uključujući dijabetes, rak i neurodegenerativne bolesti poput Parkinsonove bolesti. Otkriće o ulozi fosfatidilholina dodaje novi potencijalni cilj za intervencije koje bi mogle ublažiti neke aspekte starenja ćelijskih energetskih sistema.
Zaključak: Pad sinteze fosfatidilholina predstavlja značajan, ali ne i jedini, faktor u mitohondrijalnom starenju. Podaci podstiču dalje istraživanje mogućnosti ishrane ili suplementacije kao mera koje bi mogle delimično vratiti mitohondrijalnu funkciju.
Pomozite nam da budemo bolji.
