Luban, ženka iz male i ugrožene populacije grbavih kitova uz obalu Omana, napravila je neočekivan povratni put od oko 7.000 km do indijske obale i nazad. Studija objavljena u Frontiers in Marine Science zasnovana je na podacima iz 14 satelitskih oznaka postavljenih između 2014. i 2017. godine i predstavlja prvi direktan dokaz takvog kretanja u ovoj genetski izdvojenoj populaciji. Nalaz menja dosadašnje pretpostavke o „kućnom“ ponašanju ovih kitova i ima važne implikacije za zaštitu i upravljanje rizicima kao što su sudari i zaplitanje u ribarsku opremu.
„Kućna“ grbava kita iznenadila naučnike — Luban preplovila 7.000 km do Indije i nazad
Photo Credit: iStock
Luban, ženka grbavog kita iz male i ugrožene populacije uz obalu Omana, napravila je neočekivan povratni put od oko 7.000 kilometara (4.350 milja) — plovidbu preko Arapskog mora do obale Indije i nazad. Ovo kretanje direktno je zabeleženo u studiji objavljenoj u časopisu Frontiers in Marine Science i predstavlja prvi takav zabeležen slučaj u genetski izdvojenoj populaciji iz Arapskog mora.
Putovanje koje menja pretpostavke
Do sada su naučnici smatrali da su kitovi iz ove populacije „kućni“ — da većinu vremena provode u relativno ograničenom području uz obalu Omana. Lubanina ruta, otkrivena zahvaljujući satelitskom praćenju, pokazala je da pojedinačni primerci ipak mogu preploviti velike udaljenosti. Prema podacima, Luban se uputila iz Omana do regije oko Goa u Indiji, zadržala se blizu obale otprilike mesec dana, a potom se vratila.
Podaci i otkrića
Studija se zasniva na 14 satelitskih oznaka postavljenih na kitove u periodu od 2014. do 2017. godine. Autor studije Andrew Willson, morski naučnik i osnivač organizacije Future Seas Global, ističe da je označavanje omogućilo kontinuirano praćenje i uvid u dnevne kretanja jedinki koje su ranije bile poznate samo iz povremenih vizura tokom posmatranja sa broda.
“Pre ove studije imali smo mnogo pitanja o svakodnevnom životu misterioznih grbavih kitova u Arapskom moru. Oznake su nam omogućile da praktično proveravamo gde se nalaze svakog dana,” izjavio je Willson.
Zašto je ovo važno
Populacija grbavih kitova u Arapskom moru broji oko 82 jedinke i genetski se odvojila od drugih populacija pre približno 70.000 godina. Bogate vode Arapskog mora obično im omogućavaju da izbegnu duga sezonska seljenja, što ih razlikuje od drugih grupa grbavih kitova. Lubanino putovanje sugeriše da ove jedinke ponekad pokušavaju dalja kretanja — moguće u potrazi za hranom, prostorom za razmnožavanje ili kao odgovor na promene u okruženju.
Implikacije za zaštitu
Bolje razumevanje kretanja može pomoći u smanjenju rizika od sudara sa brodovima i zaplitanja u ribarsku opremu — dva glavna pretnja za tako malu i ranjivu populaciju. Detaljnije praćenje može da unapredi planiranje morskih resursa, uspostavljanje zona smanjenog rizika i uravnoteženje zaštite prirode sa održivim prihodima obalnih zajednica.
Suaad Al Harthi, koautorka studije i izvršna direktorka Environment Society of Oman, ukazuje da Arapsko more pruža jedinstvene uslove zbog kojih je populacija razvila neuobičajene ekološke osobine. Aida Al Jabri iz Oman Environment Authority dodaje da su lokalne ribarske zajednice vekovima poštovale te kitove, što može pomoći u budućim naporima za njihovu zaštitu.
Kako klimatske promene i dalje utiču na okeanske uslove, nalaz poput Lubaninog podseća istraživače da su ponašanje i potrebe ovih kitova možda fleksibilniji nego što se ranije mislilo — ali takođe naglašava ranjivost cele populacije i hitnost mera očuvanja.
Pomozite nam da budemo bolji.
