Studije pokazuju da je rizik od alopecije kod korisnika GLP‑1 lekova za dijabetes i gojaznost mali u apsolutnom smislu, ali povišen u poređenju sa SGLT‑2 i DPP‑4 inhibitorima. Nakon dve ili više godina rizik je bio 37% veći nego kod SGLT‑2 i 68% veći nego kod DPP‑4, dok su apsolutne stope bile oko 3–9 na 1.000 ljudi godišnje. Uporedno istraživanje ukazuje na veću učestalost kod tirzepatida nego kod semaglutida; gubitak kose često je povezan s gubitkom težine i najčešće reverzibilan.
GLP‑1 Lekovi I Gubitak Kose: Mali, Ali Povećan Rizik — Šta Pokazuju Najnovije Studije
FILE PHOTO: A combination image shows an injection pen of Zepbound, Eli Lilly's weight loss drug, and boxes of Wegovy, made by Novo Nordisk. REUTERS/Hollie Adams/Brendan McDermid/Combination/File Photo/File Photo
Novije studije pokazuju da je rizik od gubitka kose (alopecije) kod pacijenata koji uzimaju GLP‑1 lekove za dijabetes ili gojaznost mali u apsolutnom smislu, ali statistički značajno veći nego kod nekih drugih antidiabetičkih terapija.
Glavni nalazi
Studija objavljena u The BMJ (istraživači sa Univerziteta Pensilvanije) pokazala je da su, dve ili više godine nakon početka terapije, šanse za novu dijagnozu alopecije bile 37% veće kod korisnika GLP‑1 lekova u poređenju sa SGLT‑2 inhibitorima i 68% veće u poređenju sa DPP‑4 inhibitorima. Međutim, apsolutne stope su ostale niske — otprilike 3–9 slučajeva na 1.000 osoba godišnje — pri čemu su u svakoj grupi bile uključene između 11.000 i 15.000 osoba.
Velika međunarodna analiza objavljena u Journal of the American Academy of Dermatology, koja je obuhvatila više od milion učesnika, takođe je pronašla povišen rizik različitih podtipova alopecije kod korisnika GLP‑1 lekova u poređenju sa metforminom.
Uporedna analiza tirzepatida i semaglutida (preprint od firme nference) uporedila je 11.046 pacijenata na tirzepatidu sa jednakim brojem pacijenata na semaglutidu. Stope novonastale alopecije bile su 4,24% za tirzepatid naspram 3,33% za semaglutid; kod žena je to bilo 5,44% naspram 3,63%.
Mogući uzroci i implikacije
Sva tri rada naglašavaju da gubitak kose često prati značajan gubitak težine i da je u mnogim slučajevima reverzibilan. Ipak, nference analiza ukazuje da je povišen rizik kod tirzepatida postojao nezavisno od količine izgubljene težine i doze leka, što sugeriše da mogu postojati i druge mehanizmi ili predisponirajući faktori.
Istraživanje je takođe pokazalo veću učestalost alopecije kod pacijenata sa oboljenjima štitne žlezde i drugim endokrinim poremećajima, što može upućivati na ulogu hormonskih, autoimunih ili dermatoloških faktora kao početne ranjivosti.
Kako su autori istakli, podaci podržavaju individualizovano savetovanje i nadzor, umesto opšte poruke da gubitak težine nužno izaziva gubitak kose.
Šta to znači za pacijente i lekare
- Apsolutni rizik je nizak, pa većina pacijenata neće iskusiti značajan gubitak kose.
- Pacijente treba informisati o mogućnosti gubitka kose, naročito ako primete naglo prorede kose tokom terapije.
- Ako se pojavi gubitak kose, preporučuje se pregled kod lekara i proveravanje faktora kao što su funkcija štitne žlezde i znaci autoimunih bolesti; u većini slučajeva alopecija je reverzibilna.
- Lekari bi trebalo da razmotre individualni rizik pri izboru leka (npr. tirzepatid vs semaglutid) i da prate pacijente tokom dugoročnije terapije.
Ograničenja: većina podataka potiče iz opservacionih studija i jednog preprinta — to znači da su uočene veze, ali ne i definitivna uzročnost. Potrebna su dalja, kontrolisana istraživanja i dugoročna praćenja.
Izvori: The BMJ (Univerzitet Pensilvanije), Journal of the American Academy of Dermatology, nference (preprint).
Pomozite nam da budemo bolji.
