Stotine nasukanih kornjača spašene na Cape Codu: Lucky (broj 471) vraćen u more sa satelitskim predajnikom

Kornjača broj 471 — nadimkom Lucky — jasno je uzdahnula dok je veterinarka Kathy Tuxbury pažljivo pipala hirurški ožiljak na levoj peraji. Lucky je jedno od poslednjih pacijenata sezone u Bolnici za morske kornjače New England Aquarium i spremala se za povratak u more.

Masovni spasilački napor

Tokom poslednjih godina oko Cape Coda organizovala se široka mreža konzervacionista, pripravnika i volontera koja spasava stotine ugroženih kornjača. Svakog novembra i decembra, mlade kornjače koje su tokom leta došle u toplije vode Gulf of Maine često bivaju "cold-stunned" — u stanju teške hipotermije — kada se temperature naglo spuste. Prošle zime zabeleženo je 473 takva slučaja; broj nasukanih mladih kornjača porastao je sa ~50 godišnje početkom 2000-ih na skoro 500, što naučnici povezuju sa brzim zagrevanjem tog dela okeana.

Zašto se to dešava?

Gulf of Maine je jedno od najbrže zagrevajućih morskih područja na svetu, pa sve više kornjača dolazi u kasno leto. Geografija Cape Coda — dugačko poluostrvo koje se širi u more — često radi kao prirodna zamka: kornjače se zateknu na severnoj strani i instinkt im je da plivaju na jug, pa ostaju zaglavljene kada dođe naglo zahlađenje.

Kako funkcioniše spasilačka mreža

Tokom zime stotine volontera iz organizacija kao što je Massachusetts Audubon Wellfleet Bay Wildlife Sanctuary patroliraju plažama, često i usred noći, tražeći kornjače koje izgledaju nepomično ili "mrtvo". Posebno obučeni timovi ih pažljivo stavljaju u bananine kutije i transportuju do New England Aquarium, često u privatnim automobilima ili kombijima volontera. Volonteri ponekad dopremaju i do 30 kornjača dnevno.

U akvarijumu sprovodi se trijaža: životinje se polako zagrevaju i postupno vraćaju u slanu vodu, rade se radiografije i klinički pregledi; nekima se daju infuzije, antibiotici i terapija za pneumoniju ili infekcije. Bolnica može da zbrine dugoročno oko 65 kornjača, pa se ostali, čim su stabilni, šalju u partnerske centre za rehabilitaciju duž istočne obale SAD i duž Zaliva Meksika — ponekad i sve do Misurija. Transport uključuje kombije, a ponekad i privatne letove volonterskih pilota.

Medicinski zahvati i uspeh

Lucky je prvobitno zadržan zbog teške pneumonije, a potom mu je operisan zaraženi zglob — problem čest kod nasukanih kornjača. Operacije često rade volonteri-specijalisti; na primer, ortopedski veterinar sa Tufts University povremeno volontira na zbrinjavanju zglobnih povreda kod kornjača.

Za kornjače primljene žive stopa oporavka je visoka — oko 85%. One koje se pošalju u južne centre ponekad se mogu pustiti već tokom zime; tokom jedne od sezona New England Aquarium je prevezao 18 kornjača na južna puštanja u Severnoj Karolini, a još četiri ture su puštene sa južne obale Cape Coda.

Praćenje i povratak u divljinu

Nekim primercima postavljaju se satelitski tagovi koji omogućavaju istraživačima i javnosti da prate migracije na Sea Turtle Trackeru akvarijuma — od područja gnežđenja na obali Meksika pa sve do kanadskih voda.

Do 5. avgusta u bolnici su ostali Lucky i još pet kornjača dok su veterinarski timovi rešavali preostale medicinske probleme. Lucky je medicinski očišćen 11. avgusta i planirano je da bude pušten 18. avgusta sa satelitskim predajnikom.

Volonteri i budućnost

Pripravnici i volonteri, poput Analye Stewart koja je tokom sezone hranila kornjače lignjom i beležila svaki zalogaj, igraju ključnu ulogu. Timovi vode strogu evidenciju ishrane i ponašanja kako bi životinje ostale što divljije i spremnije za povratak u prirodu.

"To je neverovatna mreža ljudi koji rade sa morskim kornjačama," kaže Adam Kennedy, direktor bolnice. "Svi delimo isti cilj: da vratimo kornjače u prirodu."

Rezime: Masovna spasilačka akcija na Cape Codu pokazuje kako koordinacija nauke, veterinarske medicine i volonterskog rada može spasiti stotine ugroženih kornjača, dok klimatske promene i dalje povećavaju učestalost ovakvih događaja.