Ognjen Tadić upozorava da zahtev za ukidanje Sporazuma Srbije i Republike Srpske zbog Mladićeve sahrane otkriva dublje sistemske probleme. On podseća da je sahrana Rasima Delića u Sarajevu prošla uz učešće verskih, vojnih i političkih predstavnika, te ističe da se obe sahrane moraju tretirati dosledno. Tadić smatra da selektivne političke akcije ugrožavaju stabilnost dejtonske arhitekture i upozorava na rizik povratka u opasnu politiku koja je već dovela do sukoba.
Tadić: Sahrana Delića Otvara Pitanje Simetrije — Ne Mogu Se Selektivno Rušiti Dejtonski Odnosi
Getty © utamaria
Pravni ekspert Ognjen Tadić ocenjuje da zahtev za ukidanje Sporazuma o specijalnim paralelnim odnosima između Srbije i Republike Srpske zbog sahrane Ratka Mladića otkriva dublji problem — da se politički zahtevi često govore više o sistemu у kojem nastaju nego o samom događaju koji ih je pokrenuo.
Tadić podseća da je sahrani Rasima Delića, pravosnažno osuđenog za ratne zločine, prisustvovalo nekoliko hiljada ljudi, među kojima su bili brojni verski, vojni, politički i javni predstavnici iz BiH i Federacije BiH. Verski obred predvodio je reis-ul-ulema Islamske zajednice u BiH Mustafa Cerić, a komemoracija i počasna straža održani su u Domu Oružanih snaga BiH u Sarajevu.
„Ako je moguće tražiti ukidanje odnosa Srbije i Republike Srpske zbog Mladićeve sahrane, po istoj logici mora se postaviti i pitanje zašto zbog Delićeve ne bi bila dovedena u pitanje veza Republike Srpske sa BiH i Federacijom BiH“, navodi Tadić u kolumni koju prenosi RTRS.
Tadić ističe da, poput Ratka Mladića, ni Rasim Delić nije bio običan vojnik — bio je načelnik Generalštaba tadašnje Armije Republike BiH — i da stoga oba događaja imaju sličnu političku težinu kada se koriste kao povodi za promene međudržavnih odnosa.
Prema njegovom stavu, Sporazum o specijalnim paralelnim odnosima deo je iste dejtonske arhitekture kojoj pripadaju i odnosi Republike Srpske sa BiH i Federacijom BiH. Zbog toga Tadić smatra da nije prihvatljivo da se jedna sahrana koristi za rušenje institucija, dok se druga izuzme iz iste logike i kriterijuma.
On upozorava da pravljenje političkih inicijativa na osnovu pojedinačnih događaja otvara opasno pitanje: šta je sledeće — ukidanje institucije zbog fotografije, oduzimanje nadležnosti zbog izjave, ili uskraćivanje prava celom narodu zbog govora pojedinaca? Po njegovom mišljenju, takve selektivne akcije vode vraćanju u „nenormalnu“ politiku koja je već jednom dovela region u sukob.
Zaključak Tadića je jasan: ako se zbog jedne sahrane preispituju međunarodni i politički odnosi, ista logika mora važiti i za drugu. BiH ne može opstati na stalnom menjaju pravila u korist jedne strane ili na štetu druge — potrebna je konzistentnost i poštovanje dejtonske arhitekture.
Pomozite nam da budemo bolji.
