James Webb (JWST), pomoću NIRCam kamere, snimio je nove infracrvene slike Crvene paukove magline koje otkrivaju zatvorene, mehurićaste lobuse duge oko 3 svetlosne godine. Lobusi se na slikama pojavljuju plavi zbog emisije molekula H2. Visokorezolutni snimci omogućavaju dalja istraživanja sastava, temperature i dinamike gasa, kao i procesa kasne evolucije zvezda.
James Webb otkriva zapanjujuće detalje Crvene paukove magline — lobusi dugi oko 3 svetlosne godine
James Webb svemirski teleskop (JWST), koristeći instrument Near-InfraRed Camera (NIRCam), snimio je dosad neviđene detalje Crvene paukove magline. Na novim infracrvenim snimcima jasno se vide široki lobusi — strukture koje podsećaju na 'noge' pauka — u njihovom punom obimu.
Šta pokazuju snimci
U obrađenim slikama lobusi su prikazani plavom bojom zato što je emisija molekula H2 (dvoatomskog vodonika) mapirana u vidljivi spektar za prikaz. Analize pokazuju da su ti lobusi zatvorene, mehurićaste strukture i da se svaki približno prostire oko 3 svetlosne godine.
Gas ispunjava te mehuriće — materija izbačena iz centralne zvezde tokom hiljada godina sakupila se u balonaste strukture koje sada vidimo u detaljima zahvaljujući visokoj rezoluciji NIRCam-a.
Zašto je ovo važno
Ove snimke pomažu naučnicima da bolje razumeju kasne faze evolucije zvezda: kako umiruće zvezde izbacuju materiju, kako se formiraju veliki oblici u maglinama i kakav je hemijski sastav i dinamika izbačenog gasa. Podaci će omogućiti detaljnije proučavanje temperature, gustine i kretanja gasa, kao i procesa koji oblikuju međuzvezdanu sredinu.
Vizuelno, slike su takođe upečatljiv primer moći infracrvenih posmatranja — one otkrivaju hladnije i prašnjavije regione koje je teže posmatrati u vidljivom svetlu.
Podaci su prikupljeni instrumentom NIRCam na JWST-u i predstavljaju korak napred u proučavanju struktura koje nastaju na kraju životnog ciklusa zvezda.
Pomozite nam da budemo bolji.
