Nova studija u časopisu Cell otkriva da onemogućavanje proteinskog puta koji uključuje MAVS u miševima prigušuje ćelijski „imuni alarm“ i omogućava bolje preživljavanje i integraciju ljudskih ćelija u himerama. Ovo otkriće, u kombinaciji s ranijim pristupima koji zaobilaze ćelijske adhezivne molekule (CAMs), povećava šanse za uzgoj ljudskih organa u životinjama kao odgovor na listu čekanja koja broji preko 100.000 ljudi u SAD. Ipak, praktična primena zahteva dalja istraživanja, strogu regulativu i ozbiljnu etičku raspravu.
Isključivanjem imunog „alarma“ naučnici približili uzgoju ljudskih organa u životinjama
Sa više od 100.000 ljudi koji u Sjedinjenim Državama čekaju transplantaciju, potrebe za novim izvorima organa su hitne. Novo istraživanje objavljeno u časopisu Cell donosi značajan napredak: onemogućavanjem funkcije određenog proteina u miševima, ljudske ćelije bolje se ukrštaju i opstaju u himerama — organskim organizmima sastavljenim od ćelija dve ili više vrsta.
Kako funkcioniše otkriće
Tim biologa sa UT Southwestern identifikovao je proteinski put koji uključuje protein MAVS. Kada je taj protein deaktiviran, signalizacija koja u ćelijama životinje prepoznaje i odbacuje strane RNK molekule praktično prestaje — u narodu nazivano „imuni alarm“. Kao rezultat, ljudske matične ćelije se bolje takmiče za mesto u rastućem embrionu i imaju veću verovatnoću da opstanu i integrišu se.
Povezanost sa prethodnim radom
Ovo otkriće nadograđuje ranije rezultate iz iste laboratorije u kojima su istraživači koristili nanobode da bi zaobišli ćelijske adhezivne molekule (CAMs), koje obično sprečavaju efikasno lepljenje ćelija različitih vrsta. Kombinacija pristupa — smanjivanje imunog odgovora domaćina i poboljšanje međusobnog vezivanja ćelija — može povećati udeo ljudskih ćelija u himerama bez genetske izmene samih ljudskih ćelija.
Zašto je to važno
Adekvatna proizvodnja ljudskih organa u životinjskim domaćinima mogla bi značajno proširiti dostupnost transplantabilnih organa i smanjiti liste čekanja. Paralelno s ovim istraživanjima, napredak u ksenotransplantaciji — presađivanju genetski modifikovanih svinjskih organa kod ljudi — pokazao je da su takvi postupci sve izvodljiviji, što dodatno podstiče interesovanje za himere kao potencijalni izvor organa.
Etika, zakoni i ograničenja
Iako naučni pomaci obećavaju, stvaranje i upotreba human-životinjskih himera ostaju opterećeni značajnim etičkim pitanjima: granice učešća ljudskih ćelija, dobrobit životinja, mogućnost neočekivanih bioloških posledica i šira društvena prihvatljivost. Trenutno ljudske ćelije u eksperimentalnim himerama obično čine daleko manje od 10% organizma, ali i takav nivo izaziva pitanja o granicama i nadzoru.
„Ovi nalazi ukazuju na mogućnosti pojačavanja human-životinjske himerizacije bez menjanja ljudskih donor-ćelija,“ rekao je Jun Wu, vođa tima iz UT Southwestern. „To pomera perspektivu uzgoja ljudskih organa u životinjama i potencijalnog ublažavanja globalnog manjka transplantabilnih organa.“
U narednim koracima neophodni su dodatni eksperimenti na većim modelima, strogi etički okviri i regulativa pre nego što se bilo kakvi organi iz himera mogu bezbedno razmatrati za kliničku upotrebu. Dok nauka napreduje, javna rasprava i transparentnost biće ključni kako bi se uravnotežila potencijalna korist za pacijente i zaštita etičkih standarda.
Pomozite nam da budemo bolji.
