Arheološko istraživanje zapadne Anatolije otkrilo je 483 naselja iz perioda 2000–1300. pr. n. e., koja ukazuju na postojanje nezavisne luvijske kulturne sfere. Nalazi su katalogizovani u javnom digitalnom arhivu LuwianSiteMap i omogućavaju prostor za regionalne analize naselja i mreža. Naselja su bila strateški pozicionirana iznad plodnog zemljišta, blizu izvora vode i prirodnih luka, sa prosečnim razmacima od oko 17 km. Autori smatraju da uključivanje ovih nalaza može rasvetliti pitanja o Morskim narodima, padu Hetitskog carstva i mogućem istorijskom jezgru Trojanskog rata.
Otkriveno 483 Antièka Naselja U Zapadnoj Anatoliji — Dokaz Za Nezavisnu Luvijsku Kulturu
Tim arheologa, geologa i stručnjaka za geodatu identifikovao je 483 naselja iz Srednjeg i Kasnog bronzanog doba (2000–1300. pr. n. e.) u zapadnoj Anatoliji, podsećajući nas da je istočna obala Egeja bila mnogo gušće naseljena i kulturološki raznovrsnija nego što su dosadašnje sintetičke istorije sugerisale.
Studija objavljena u Nature Scientific Data i predstavljena u fenomenu digitalizacije podataka završila je u javnom katalogu LuwianSiteMap, koji omogućava pregled lokaliteta i prostornu analizu naselja za period od 2000. do 1200. pr. n. e.
Pretraživanja na terenu od 2011. obuhvatila su oblast približne veličine Nemačke. Svako od otkrivenih naselja imalo je najmanje nekoliko stotina stanovnika i kontinuitet naseljenosti tokom drugog milenijuma pre nove ere, što ukazuje na stabilnu i organizovanu društvenu strukturu u zapadnoj Anatoliji.
Arheološki obrasci: naselja su bila smeštena na blago uzvišenim položajima pored pouzdanih izvora vode, uglavnom su izbegavala plavna područja i često su zauzimala brežuljke radi kontrole prolaza i lakšeg utvrđivanja. Priobalni lokaliteti dopunjavali su mrežu prirodnih luka, dok se kopnena naselja pojavljuju na prosečnim razmacima od oko 17 km — otprilike dnevno putovanje — što sugeriše planski raspored komunikacija i ekonomskih zona.
Autori navode da ovi podaci pružaju čvrstu empirijsku osnovu za tezu o postojanju nezavisne luvijske kulturne sfere između Hetitske Anatolije i Mikenske Grčke. Oni ističu i mogućnost da je broj naselja mogao biti i veći — možda i dvostruko — ali da otkrivenih 483 već značajno menja sliku uloge zapadne Male Azije u bronzanom dobu.
"Sada možemo proučavati koliki je bio zahvat pojedinačnih naselja, kako su povezane njihove mreže i kako su zajednice bile raspoređene u odnosu na ključne mineralne resurse. Kapacitet analize ovih odnosa na regionalnom nivou je za zapadnu Anatoliju potpuno nov."
Dosadašnje istorijsko znanje često je dolazilo iz pisanih izvora pogledata iz perspektive Hetita; autori stoga upozoravaju da su političke i ideološke pristrasnosti doprinele zanemarivanju zapadne Anatolije u ranijim rekonstrukcijama. Uključivanje luvijskih lokaliteta i podataka iz LuwianSiteMap u šire arheološke rekonstrukcije može pomoći da se rasvetle pitanja kao što su poreklo Morskih naroda, uzroci pada Hetitskog carstva i pitanje istorijskog jezgra mita o Trojanskom ratu.
Šta dalje? Digitalni katalog i otvoreni podaci pozivaju istraživače i javnost na dalja istraživanja, terenska iskapanja i komparativne studije koje bi potvrdile opseg, demografiju i međusobne veze ovih naselja.
Pomozite nam da budemo bolji.
