Nova studija iz Brazila pokazuje da su neke vrste komaraca u Atlantskoj šumi razvile izraženiju sklonost prema ljudskoj krvi nakon krčenja šuma. Analizirano je 145 uzoraka ženki komaraca, a autori upozoravaju da smanjeni biodiverzitet može povećati kontakte ljudi i vektora bolesti poput Zike, denge i malarije. Rad je objavljen u Frontiers in Ecology and Evolution, ali potrebna su dodatna istraživanja zbog ograničenog uzorka.
Komarci Sve Više Preferiraju Ljudsku Krv Nakon Krčenja Šuma u Atlantskoj Šumi
Komarci su prirodni oportunisti koji se hrane od nektara biljaka do krvi raznih životinja — koke, pacova, aligatora, žaba i, naravno, ljudi. Nova studija iz Brazila ukazuje da krčenje šuma i smanjeni biodiverzitet mogu naterati neke vrste komaraca da razviju izraženiju sklonost prema ljudskoj krvi.
Istraživači iz Instituta Oswaldo Cruz analizirali su uzorke krvi prikupljene od komaraca u rezervatima Atlantske šume, regionu koji je pretrpeo intenzivnu deforestaciju. Kako navodi biolog Jeronimo Alencar, koautor rada, nekoliko ispitivanih vrsta pokazalo je jasnu sklonost ka hranjenju na ljudima.
Šta pokazuju nalazi
Rezultati potvrđuju ranije dokaze da krčenje šuma povećava kontakte između ljudi i prenosilaca zaraznih bolesti. Komarci su poznati vektori brojnih bolesti opasnih po ljude, uključujući Zika virus, denga groznicu, malariju i različite oblike encefalitisa.
Studija navodi i podatke o biološkoj raznovrsnosti Atlantske šume: približno 270 vrsta sisara, 850 vrsta ptica i oko 570 vrsta gmizavaca i vodozemaca. Nekada je šuma pokrivala oko 1,3 miliona km² — više od površine Teksasa i Kalifornije zajedno — ali je smanjena na manje od jedne trećine te površine zbog poljoprivrede i stambenog razvoja.
Ograničenja istraživanja
Autori ističu nekoliko važnih ograničenja: analizirano je ukupno 145 ženki komaraca, pri čemu nisu svi uzorci mogli biti pouzdano identifikovani, pa je nejasno koliko se rezultati mogu generalizovati na sve populacije komaraca u regionu. Takođe nije poznato kako su preferencije komaraca izgledale pre masovnog krčenja šuma u Atlantskoj šumi.
Uprkos tim ograničenjima, studija pomaže u razumevanju složene veze između gubitka staništa i rizika od prenošenja zaraznih bolesti. Globalno se godišnje uklanja oko 10 miliona hektara šume, a autori navode da smanjenje lokalnog biodiverziteta može naterati komarce — uključujući vektore patogenih agenasa — da traže alternativne izvore hrane, među kojima su i ljudi.
Deforestacija smanjuje lokalni biodiverzitet, što dovodi do disperzije komaraca i njihovog traženja alternativnih izvora hrane, često ljudi.
Rad je objavljen u časopisu Frontiers in Ecology and Evolution. Dalja istraživanja s većim uzorcima i istorijskim podacima potrebna su da bi se preciznije odredilo koliko su promene staništa uticale na ponašanje komaraca i rizik za ljudsko zdravlje.
Pomozite nam da budemo bolji.
