Studija Harvard Medical School zasnovana je na analizi skoro 16.000 drevnih genoma iz Zapadne Evrazije i pokazuje da su varijante povezane s crvenom kosom bile među 479 gena pod snažnom selekcijom tokom poslednjih 10.000 godina. Istraživači povezuju ovu promenu sa prelaskom na poljoprivredu i promenama u ishrani i izloženosti suncu. Jedna od mogućih prednosti mogla bi biti bolja sinteza vitamina D u severnim klimama, ali tačan razlog ostaje nejasan.
Crvena kosa bi mogla postati češća — Harvardova studija otkriva neočekivani evolutivni trend
Red hair may be increasing as study points to surprising evolution trend
Nova studija istraživača sa Harvard Medical School sugeriše da je prirodna selekcija favorizovala genetske varijante povezane sa crvenom kosom, što bi moglo dovesti do porasta broja radošnjih ljudi tokom ljudske evolucije.
Directional selection is when a specific gene provides such significant benefits that it rises in frequency across a population much faster than random chance.(iStock)
Tim je analizirao gotovo 16.000 drevnih genoma iz Zapadne Evrazije, pokrivajući period od približno 10.000 godina. Korišćenjem novih računarskih metoda istraživači su uspeli da izdvoje nasumične fluktuacije u genetskim podacima i identifikuju signale takozvane direkcione selekcije — procesa u kome određene varijante gena dobijaju prednost u preživljavanju ili reprodukciji i postepeno postaju češće u populaciji.
Scientists have long pointed to vitamin D synthesis as a likely driver for the rise of traits like fair skin and light hair.
Prethodno su naučnici poznavali tek nekoliko (oko 21) jasnih primera selekcije u ljudskoj istoriji, kao što je tolerancija na laktozu. Ova nova analiza otkriva stotine dodatnih slučajeva, među kojima su i markeri povezani sa crvenom kosom.
While redheads remain a minority of the global population today, the Harvard study’s analysis suggests they may not be an evolutionary accident.
„Možda je crvena kosa bila korisna pre oko 4.000 godina, ili je stigla u paketu sa nekom važnijom osobinom“, rekao je Ali Akbari, prvi autor studije i viši naučni saradnik u laboratoriji Davida Reicha.
Podaci pokazuju da su varijante povezane sa crvenom kosom među 479 genetskih markera koji su bili pod snažnom selekcijom tokom poslednjih 10.000 godina. Istraživači smatraju da je jedan od ključnih okidača promena prelazak sa lova i sakupljanja na naseljena poljoprivredna društva — promena načina života koja je radikalno izmenila ishranu, izloženost suncu i druge ekološke faktore.
Jedna od često pominjanih hipoteza je da svetlije (uključujući crvenu) pigmentacije mogu poboljšati sintezu vitamina D u severnijim klimama, što bi predstavljalo selektivnu prednost. Ipak, autori naglašavaju oprez: veza između sadašnje funkcije varijante i razloga zbog kog se ona širila u prošlosti nije nužno direktna.
Rad je objavljen u časopisu Nature, a istraživanje ilustruje kako kombinacija velikih baza drevne DNK i novih analitičkih metoda omogućava praćenje evolutivnih promena u ljudskoj biologiji tokom milenijuma.
Zaključak: Iako su radošlji i dalje manjina danas, studija daje jake dokaze da crvena kosa nije samo slučajna varijanta, već osobina koja je bila pod uticajem prirodne selekcije — pri čemu tačni preistorijski razlozi još zahtevaju dodatna istraživanja.
Pomozite nam da budemo bolji.
