Nova studija otkriva mikroplastiku u 92% organizama prikupljenih sa više od 6.500 stopa (oko 2.000 m) dubine, sa prosečno 3,4 čestice po jedinki. Najčešće je pronađen polistiren, a kontaminacija u uzorcima iz Indijskog okeana bila je do 14,7 puta veća nego u uzorcima iz jugozapadnog Pacifika. Nalazi pokazuju da plastika iz površinskih voda dospeva i do dalekih dubokih staništa, što zahteva pojačan monitoring i međunarodne mere za smanjenje otpada.
Mikroplastika U 92% Životinja Dubokog Mora — Uzorci Iz Indijskog Okeana Do 14,7× Zagađeniji
Photo Credit: iStock
Plastični otpad stigao je i u jedno od najudaljenijih morskih staništa — duboko more. Novo istraživanje pokazuje da mikroplastika prodire u organizme koji žive više od 6.500 stopa (oko 2.000 metara) ispod površine, a kontaminacija je posebno visoka u uzorcima iz Indijskog okeana.
Šta je istraživanje pokazalo?
Tim sa Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology analizirao je puževe i školjke prikupljene sa hidrotermalnih ventilâ u basenu Severni Fidži i duž Centralnog Indijskog grebena. Rezultati, objavljeni u časopisu Water Research, pokazuju da su mikroplastika i njeni fragmenti pronađeni u 92% ispitivanih jedinki.
Ključni nalazi:
- U proseku je zabeleženo 3,4 čestice mikroplastike po jedinki.
- Najčešće otkriven materijal bio je polistiren — uobičajen u pakovanju i jednokratnim proizvodima.
- Uzorci iz Indijskog okeana imali su nivoe kontaminacije do 14,7 puta veće nego uzorci iz jugozapadnog Pacifika.
Zašto je ovo važno?
Ovi nalazi predstavljaju jedne od prvih direktnih dokaza da zagađenje plastikom iz površinskih voda može da se transportuje na velike dubine i dospe do ekosistema za koje se ranije smatralo da su relativno zaštićeni od ljudskog otpada. Budući da duboki okean čini gotovo 90% morskih staništa, uticaj mikroplastike u tim zonama može imati šire posledice za morske lance ishrane, ribarstvo i priobalne zajednice.
Šta dalje?
Istraživanje ističe potrebu za proširenim monitoringom, međunarodnom saradnjom u morskih istraživanjima i politikama koje ciljaju na smanjenje plastičnog otpada još pre nego što dospe u reke i okeane. Razumevanje regionalnih razlika u zagađenju može pomoći da se preciznije odrede izvori i prioritetne mere čišćenja.
Autori napominju da, iako je ovo jedno od prvih direktnih potvrda prisustva mikroplastike u životinjama dubokog mora, potrebna su dalja istraživanja da bi se utvrdile dugoročne ekološke i zdravstvene posledice.
Institucija i izvor: Korea Research Institute of Bioscience and Biotechnology; objavljeno u Water Research.
Pomozite nam da budemo bolji.
