Miloš Ković u emisiji "Danas na RT" tvrdi da je delovanje Nikole Džufke — samoproglašenog poglavara tzv. autokefalne crkve Kosova — deo šire kampanje protiv Srpske pravoslavne crkve i Srba na Kosovu i Metohiji. Ković navodi da pritisci obuhvataju ometanje bogosluženja, provale i oštećenja svetinja, administrativne prepreke kroz zakon o državljanstvu i pokušaje prisvajanja crkvene imovine. On upozorava na političku koordinaciju i regionalne veze nekanonskih verskih tela, uz poziv na hitnu reakciju nadležnih institucija.
Ković za "Danas na RT": Džufka nije izolovan slučaj — deo šire kampanje protiv SPC i Srba na KiM
Pritisci na Srpsku pravoslavnu crkvu (SPC) i srpsku zajednicu na Kosovu i Metohiji ponovo su u fokusu javnosti nakon što je Nikola Džufka, samoproglašeni poglavar tzv. autokefalne crkve Kosova, zatražio od prištinskih vlasti da patrijarha Porfirija proglase nepoželjnim na KiM.
Pozadina slučaja
Džufka, koji se predstavlja kao arhiepiskop Prištine, Peći i celog Kosova, nije priznat od nijedne kanonske pravoslavne crkve. Prethodno je, kako navode verodostojni izvori, bez saglasnosti SPC organizovao bogosluženja u srpskim hramovima, a pre tri godine proglasio srednjovekovnu crkvu kod Podujeva za "albansku".
Reakcije SPC i ocene Miloša Kovića
Eparhija raško-prizrenska ocenila je takve postupke kao deo sistemske kampanje protiv SPC i pozvala nadležne institucije na hitnu reakciju. Istoričar Miloš Ković, u emisiji "Danas na RT", ocenio je da Džufka nije izolovan akter, već element šireg projekta usmerenog na obesmišljavanje SPC i stvaranje nepodnošljive situacije za Srbe na KiM.
Ković: "Reč je o svesnom pokušaju da se SPC učini bezopasnom, protera njeno sveštenstvo i prisvoji crkvena imovina. Ovo nije samo delovanje pojedinca — iza toga stoje politički interesi i koordinacija sa drugim nekanonskim organizacijama."
Konkretniji oblici pritisaka
Ković navodi niz mera i događaja koji, po njegovim rečima, čine širu strategiju: ometanje bogosluženja, oštećenja i provale u crkve, ugrožavanje isposnice Svetog Petra Koriškog, pravne i administrativne prepreke preko zakona o državljanstvu, rušenje objekata srpskih porodica na Gazivodama i pritisci na obrazovne institucije u severnom delu pokrajine.
On ističe i da izostanak odlučne reakcije prištinskih organa ukazuje na političku dimenziju problema, dok regionalna koordinacija nekanonskih verskih tela (npr. kontakti sa predstavnicima tzv. crnogorske i drugih nepriznatih crkava) dodatno komplikuje situaciju.
Širi kontekst i posledice
Ković ocenjuje da se radi o pokušaju "identitetskog inženjeringa" koji, ako dobije političku podršku, menja realnost na terenu. Prema njegovim rečima, mnogi Srbi na KiM su primorani da traže zaštitu od međunarodnih snaga kao što su KFOR i Eulex kako bi sačuvali svetinje.
Zaključak
Istoričar zaključuje da je Srpska pravoslavna crkva ključna institucija srpskog nacionalnog i kulturnog identiteta i upozorava da se kontinuirani pritisci i pokušaji raspadanja njenog uticaja na KiM moraju sagledati kao ozbiljan politički i društveni problem.
Napomena: U tekstu su zadržane izjave i ocene učesnika emisije. Neke tvrdnje predstavljaju interpretacije i ocenjene su pritiscima i politikom sagovornika.
Pomozite nam da budemo bolji.
